
داستان از پرومته شروع میشه؛
تایتانی که آتش رو از خدایان دزدید و به انسانها داد.
زئوس خشمگین شد.
پرومته رو به صخرهای زنجیر کرد و برای انسانها هم مجازاتی در نظر گرفت.
دستور داد پاندورا ساخته بشه؛
زنی که خدایان هرکدوم چیزی بهش بخشیده بودن:
زیبایی، جذابیت، مهارت، زبانآوری و...
بعد پاندورا رو همراه یک ظرف نزد اپیمته، برادر پرومته، فرستادند.
بهش گفته بودند:
درِ ظرف رو باز نکن.
اما کنجکاوی پاندورا بالاخره غلبه کرد.
در ظرف باز شد.
و تمام بلاهای جهان ازش بیرون ریخت:
بیماری،
درد،
پیری،
فقر،
رنج،
اندوه
و مرگ.
پاندورا وحشتزده در ظرف رو بست.
اما یک چیز هنوز داخلش باقی مونده بود.
امید؛ Elpis.
و از اینجا، داستان جالب میشه...