زمان معمولا برای ما به سه بخش گذشته،حال،آینده تفکیک میشود.گذشته پشت سر انسان است،بازهای که دیگر نمیشود به آن برگشت و اعمال تغییر کرد.آینده نیز نقطهای است که آدمی برای آن برنامهریزی میکند بیآنکه بداند فردایش در گروی چیست.آدمی زنده به امید فرداست ،اما موفقیت هر فرد در زندگی تنها در آینده رخ نخواهد داد.موفقیت ما حاصل هر سه زمانی است که در یک جا و در یک نقطه درون ما جمع میشود،هم گذشته هم حال و هم آینده.اگر شاگرد خوبی برای درس گذشته نبوده باشیم نباید اکنون توقع معجزهای در زندگیمان داشته باشیم.مسیر آینده هم از حال و گذشته میگذرد و بسیار به تصمیمات اکنون ما بر میگردد.پس از تجربیات گذشته درس بگیر و مانند پلهای برای رشد بیشتر از آن استفاده کن،همین و نه بیشتر.نگذار گذشته چون باتلاقی تو را به درون خود فرو بکشد.از آن بیاموز،اشتباهات را بپذیر بی آنکه تکرارش کنی و باقی را بگذار و بگذر.