
برای سفر کردن، وسایل مختلفی موجود است. ممکن است کسی با ماشین شخصی به سفر برود یا با قطار، اتوبوس، کشتی و هواپیما. هرکدام هم مزایا و معایب خاص خودش را دارد. اما همه آنها یک عیب بزرگ و مشترک دارند: صرفا در همین زمان میتوانند ما را سیر دهند! پس گذشته، جهان های موازی، دنیاهای فانتزی و تخیلی و ... چه؟
اشتباه نکنید! دنبال ساختن ماشین زمان نیستم! این وسیله سفر در دسترس همه ما قرار دارد! چه بسا تا به حال با آن سفر هم رفتیم، اما از این منظر به آن نگاه نکرده باشیم.
کتاب!
بله درست خوانده اید. کتاب؛ همان جانداری که عموما در طاقچه ها جا دارد و از هوا و خاک تغذیه میکند و صاحبانش هر از چندی با پارچه ای تمیزش میکنند و حتی دیده شده جهت زیبایی هرچه بیشتر منازل، با کمد و مبلمان و ... نیز ستشان می کنند!
این عزیزِ دل، بهترین وسیله برای سفر در ابعاد و جهان ها مختلف است. ما با کتاب میتوانیم هم در تاریخ سفر کنیم هم در جغرافیا و هم همزمان در هر دو!
در اندیشه های افراد گوناگون سیر داشته باشیم و با اندیشمندان به بحث و گفتگو بنشینیم. در تخیل دیگران پرواز کنیم و حتی دنیای فانتزیشان را آنطور که دوست داریم برای خودمان تغییر دهیم.
شاید بپرسید چطور امکان دارد؟ بگذارید برایتان از تجربه های سفرهایم با کتاب بگویم:
وقتی قرآن و همچنین کتاب مقدس (تورات و اناجیل) را میخواندم، در کنار تمام معارف و احکام و مسائل فکری که دارند، در تاریخ و جغرافیا سفر کردم و همراه با حضرت آدم خلق شدم، کنار نوح نبی سوار کشتیش شدم، با حضرت ابراهیم درون آتش رفتم و همراه با بنی اسرائیل از دریا رد شدیم.
یا هنگام خواندن کتاب سیمای زنی در میان جمع اثر هاینریش بل، در برلین زمان جنگ جهانی دوم زندگی کردم و در بمباران ها در تلاش برای حفظ جانم بودم.
وقت خواندن کتاب چادر کردیم رفتیم تماشا، همراه با عالیه خانم شیرازی از کرمان به بندرعباس رفتم و سپس با کشتی به بمبئی سفر کردیم و چند روزی آنجا ماندیم و سپس باز در سفری دریایی به بندر جده و بعد مکه رفتیم. آنجا حج تمتع را به جا آوردیم و بعد به مدینه و بعدتر با سختی بسیار به عراق و زیارت نجف، کربلا، سامرا و کاظمین رفتیم. از مرز زمینی به ایران و تهران رسیدیم و در راه پولمان تمام شد. یک سال و اندی هم در تهران در دربار ناصرالدین شاه و خانه های بزرگان مختلف زندگی کردیم و دوباره به کرمان برگشتیم.
با خواندن کتاب خوشه های خشم و عامه پسند و همچنین بیوتن، به آمریکا سفر کردم. آن هم در زمانه ای مختلف و در هر سفر اتفاقات گوناگونی برایم افتاد.
وقتی که نهج البلاغه را میخواندم، انگار که کنار حضرت علی نشسته ام و مولا برایم خطبه میخواند. همراه حضرت به جنگهایش رفتم و در اتفاقات مختلفش شریک شدم. در معارفی که میگفت سیر کردم و چقدر این سفر خوب بود.
حین مطالعه کتاب رشد صفایی حائری، مدام با خود او وارد بحث و سوال و گفتگو میشدم.
و سفرهایی دیگر به تواریخ باستان مصر، روم، یونان، ایران، قرون وسطی، و مناطق مختلفی در ایران، شرق و غرب و شمال و جنوب این دنیا داشتهام که همه و همه با کتاب بوده.
با مطالعه یک کتاب، صرفا مطالب درون آن را نمیخوانیم، بلکه تمامی اتفاقات و ماجراها را تجربه و لمس میکنیم و احساسات را میچشیم و انگار که چندین و چند بار در زمان و مکانهای مختلف زندگی میکنیم.