
بنشیهای اینیشرین جدیدترین ساختهی مارتین مکدونا و نامزد جایزهی اسکار یک ابزورد تمام عیار است. این فیلم را میتوان نمایندهی تمام آثار مکدونا و شروع جدیدی برای سینمای ابزورد دانست.
فیلم دربارهی دو دوست صمیمی است که یکی از آن ها به صورت غیرمنتظرهای تصمیم به ترک دوستی و تنهایی میگیرد. تصمیمی که دیگری نمیتواند بپذیرد و باعث کشمکش بین این دو میشود .
در ابتدا باید گفت ژانر فیلم که ترکیبی از کمدی سیاه و تراژدی محسوب میشود ، درونمایهای برای تمامی آثار منحصربفرد ابزورد بوده و هست . ابزوردیسم فلسفهای که ابتدا در آثار آلبر کامو بوجود آمد و از طریق نمایشنامه نویسان مطرحی از جمله خود کامو و ساموئل بکت وارد تئاتر و عرصهی نمایش شد .
از مهم ترین آثار ابزورد میتوان به « در انتظار گودو » اشاره کرد . نمایشنامهای که میتوان این فیلم را برداشتی آزاد از آن دانست . همچنین خود مکدونا ، مولف فیلم ، نمایشنامهای با عنوان « مراسم قطع دست در اسپوکن» را سالها پیش نوشت که در این فیلم اشارههای مهمی به آن نمایشنامه میشود .
بی معنایی ، سکوت ، بیگانگی انسان و روابط جزو مهم ترین مولفه های ابزورد است که به وضوح درون این فیلم مشاهده میشود .
فیلمنامه به طور کامل حرفهای و دقیق نوشته شده است . پرده اول که نیم ساعت ابتدای فیلم است به معرفی شخصیت ها و روابط میان آن ها اختصاص داده شده و با حادثه شروع میشود . کشمکش و درام فیلم ادامه پیدا میکند تا با تحول شخصیت های فیلمنامه رو به رو شود و به پردهی سوم یا همان نتیجه گیری فیلم برسد که میتوان این نظم کلاسیک فیلمنامه را تحسین کرد.
فیلم از لحاظ اخلاقی هم حائز اهمیت است . به مسائل مهمی همانند نقد دین ، قانون و روابط انسان ها از طریق شخصیت پردازی قوی و کاراکتر سازی میپردازد .
بنشیهای اینیشرین در کارگردانی هم موفق ظاهر میشود . مارتین مکدونا که در اسکار ۲۰۱۸ برای فیلم سه بیلبورد برندهی جایزهی اسکار شد امسال هم فیلمش جزو شانس های مهم اسکار است . در این فیلم دوربین و قاب ها وظیفهی مهمی در معرفی شخصیت ها و شخصیت پردازی ایفا میکند. به طوری که کارگردان در ابتدای فیلم برای معرفی هر شخصیت از دکوپاژ و قاب تصویر جداگانه ای استفاده میکند .
در آخر این فیلم را میتوان مینیمال ترین اثر مکدونا و در کنار tar و febelmans جزو بهترین آثار امسال معرفی کرد .