سلام به همگی، من چندوقت پیش یه مطلب نوشتم تحت عنوان "گنو/لینوکس، ذوقی که کور شد" و اونجا از تجربه بد مهاجرتم به گنو/لینوکس گفتم و خیلی هم پست جنجالیای شد(45 کامنت در حال حاضر) پس چی شد که برگشتم؟

من از عمر لپتاپم یه سه سالی میگذره و طبیعتا قدرت و سرعت اون ابتدا رو نداره و از طرفی ویندوز با حریصی هرچه تمام از منابع استفاده میکنه و خودش چندوقت یکبار تصمیم میگیره Microsoft Windows Search Indexer و یه سری سرویس دیگه ران بکنه که به شدت CPU من رو درگیر می کنه پس اینجا تصمیم به مهاجرت گرفتم و این رو هم پذیرفتم که قراره اوایلش دهنم سرویس بشه و همه چیز قرار نیست سرراست باشه و با این دید از یه سری از دوستان کمک گرفتم برای انتخاب توزیع و DE که بهم آرچ رو پیشنهاد دادن منم میدونستم که آرچ نصبش قرار نیست ساده باشه ولی تصمیم گرفتم که پاش وایسم و هرطور شده نصبش کنم و این کار رو هم کردم ولی از اونجایی که درگیر یک سری پروژه ها بودم و خیلی وقت نداشتم نرفتم تا درگیر نصب چیزای گرافیکی بشم و بخاطر همین یه توزیع arch base انتخاب کردم به اسم Manjaro و نسخه XFCE رو دانلود کردم و الان حدودا 5 روزه که دارمش و انصافا هم خیلی خوشگله :)
پ.ن: من اول گنو/لینوکس رو به صورت Standalone نصب کردم ولی بخاطر کارای مدرسه مجبور به نصب ویندوز به صورت dual boot شدم.
مثل دفعه پیش نصب انجام میشد ولی سیستم بالا نمیومد ایندفعه پاش وایسادم و توی فوروم خود لپتاپ دنبال جواب گشتم و بالاخره یکبار برای همیشه این مشکل رو راه حلشو فهمیدم.
بازم مثل پست قبل میگم که اگر دلیل خاصی نداشته باشید که بیاید گنو/لینوکس یا آدم سختی پذیری نباشید و یا وقتش رو ندارید گنو/لینوکس براتون سیستم عامل مناسبی نیست چون اینجا خیلی چیزا رو لازمه که خودتون کانفیگ بکنید و همه چیز هم ساده و سرراست مثل ویندوز نیست ولی از طرفی همین باعث میشه که شما با سیستم عامل بیشتر آشنا بشید و به میزان خیلی زیادی چیزای جدید یادبگیرید.
من که خودم عاشق این سیستم عامل شدم و از این میزان light weight بودن در عجبم :)
محمد محمدعلیان - 28 مهر 1399