زندگی

به نام خدا

همه یه روزی رفتنی اند و آن روز را فقط خدا می داند و تا آن روز باید زندگی کرد و بندگی؛ با غم ها ساخت و با خوشی ها هم روزگار را
گذراند. زندگی را هم نباید زیاد سخت گرفت؛ چون زندگی خیلی فراتر از آن است که ما
می بینیم و می شنویم.

بهتر است سعی کنیم خوب باشیم و به یکدیگر
مهر بورزیم و قدر لحظه های با هم بودنمون را
بدانیم و از آن ها خاطره ی ناگواری نسازیم.
یاد بگیریم به همه احترام بگذاریم و برای جامعه، فرد متشخص و تربیت شده ای باشیم.

از اتفاقات روزانه درس بگیریم و با احتیاط گام
برداریم.

در پیچ و خم های زندگی به خاطر زمین خوردن، از هدفمان نا امید و دلسرد نشویم
و با اراده و عزم قوی خیز به سوی هدفمان
برداریم.

یادمان باشد! این مشکلات و موانع است که ما
را برای رسیدن به هدف پخته تر و هوشیار تر
خواهد کرد.

یادمان باشد! هدفی که بدون تلاش و کوشش
بتوان بهش رسید؛ مسلماً در برابر تند بادی هم،
از دست خواهد رفت و نابود خواهد شد.