هدف داشتن چیز خوبی هست. باعث میشه زندگیت جهت دار بشه و بدونی چی میخوای و کجا باید بری.
ارزش هات مشخص می شه و متمرکز می شی. اما باید خیلی اون رو بخوای تا واسش از جونت مایه بذاری.
صبح های زود از خواب بیدار بشی و هربار تمرین کنی، تمرین کنی و تمرین کنی. اگر شکست خوردی ناامید نشی و دوباره بلند بشی.
براش زمان بذاری و یاد بگیریش. باید براش بجنگی! ازش در برابر همه دفاع کنی، بعضی وقت ها همه تو زمین مقابلت بازی می کنند و تو باید اینقدر بخوایش، که تنهایی و یه نفره ازش مراقبت کنی و طرفش باشی.
چیزی توی زندگیتون بوده شبیه به این؟ شما واسه چی حاضرید این همه تلاش کنید؟ کسی رو دیدید، این طوری عاشق چیزی باشه و برای رسیدن بهش تلاش کنه؟
اگر آره که چه خوب!
اگر ندیدید، دیدن میشل، شخصیت اصلی این فیلم، همه این توصیف‌هایی که کردم رو نشونتون میده.
این فیلم برگرفته از یه داستان واقعی هست. داستان دختری به نام میشل پین، که تا پای مرگ برای رسیدن به جام ملبورن - مهم‌ترین جام اسب دوانی در استرالیا - هم می‌ره و بر می‌گرده.
میشل شرکت در مسابقه و برنده شدن جامی رو می‌خواست که تا حالا هیچ خانومی در اون شرکت نکرده بود و از نظر خیلی‌ها، این اتفاق غیرممکن به نظر می‌رسید.
میشل، حتی از پدرش، برای رسیدن به رویاش، برای مدتی دست می‌کشه.
وقتی بهش میدون نمیدن ناامید نمیشه و میجنگه.
پدرش یه دیالوگ خوبی بهش میگه، مضمونش اینه:
"باید صبور بود! وقتایی که همه خسته شدن، یه فاصله باز میشه و خدا باهات حرف میزنه.
بهتره به خدا گوش کنی، چون این فاصله را خواهد بست،
سریع‌تر از اونی که بتونی اسم مامانت بگی!"
خیلی مهم هست که جا نزنی و منتظر اون یه جای خالی باشی!
ویژگی که آدم‌های برنده رو از بقیه جدا می‌کنه همین جا نزدنشونه.
سخته ولی تا اونجا که میشه باید جنگید برای اونی که می‌خوایم. مهم اینه فرصت‌هارو از خودمون نگیریم.
اگر زن باشید، قطعا حس کردید که باهاتون تو جامعه یا حتی خانواده مثل یک مرد و برابر رفتار نمیشه!
باید دو برابر یه مرد تلاش کنی.
اما تا کی؟
تا کی بشینم و حرف بزنیم و بگیم برابری حقوق زنان؟
باید بتونیم خودمون باشیم، باید به خودمون باور داشته باشیم و بسازیم اونی رو که می‌خوایم.
البته اگر واقعا بخوایم!
توی فیلم نابرابری‌هایی که میشل داشته به خوبی به تصویر کشیده میشه.
اگر مشیل تونست، پس ما هم اگر بخوایم می‌تونیم.
یک جنبه مهم دیگه این فیلم، خانواده میشل هست که چطور ازش حمایت می‌کنند و همراهش هستند.
برادرش استیوی، که سندروم داون داره در تمام مدت در کنار میشل هست و اون رو حمایت می‌کنه.
اگر کمی دقت کنیم، نقش خانواده میشل در موفقیتش رو نمیشه نادیده بگیریم.
پدر میشل همیشه نکته‌های کلیدی رو به دختر کوچولوش میگه مثل "سوارکاری فقط در مورد سرعت نیست، مربوط به صبره".
سخن آخر
عوامل زیادی در موفقیت یک انسان نقش داره.
اگر هنوز چیزی در دنیای شما نیست که شما رو مثل میشل تا این حد هیجان‌زده و قوی کنه، تا براش بجنگید، صبر داشته باشید؛ بگردید و پیداش کنید.
قرار نیست برای همه ما از کودکی مشخص باشه که چی رو خیلی دوست داریم و می‌خوایم.
