ورود

سلام ویرگول :*
15 فروردین 1399 , 3 آوریل 2020 [روزهای قرنطینه خانگی ]
ساعت 7:55 صبح
واقعیتش اینجا اومدم ترس رو بذارم کنار ، بنویسم و تمرین نویسندگی کنم.
از بچگی رویای نوشتن و ماجراجویی تو سرم بود و هست، اما هنوز نه نویسنده شدم و نه جهانگرد یعنی اونقدر شجاع نبودم که ترس رو بذارم کنار و شروع کنم. این اواخر خیلی فکر کردم و دیدم 21 سال گذشت اما هیچ وقت اونقدر تلاش نکردم برای اینکه انسانی قوی باشم و چه بسا در شرایط بحرانی کم میارم و خودمو گم می کنم. خلاصه به این نتیجه رسیدم تنها چیزی که میتونه نجاتم بده نوشتنه و بهترین راه برای خالی کردن افکار و انرژی های منفیمه ، تو این راه(نویسندگی) میخوام آروم قدم بردارم از مسیر لذت ببرم، از اشتباه نترسم، خیلی یاد بگیرم تا بزرگ شم ^^
جودی ابوتِ کوچک *__*