تنها مردمی که وقتی احساس تنگی ودلتنگی کنند دراوج فشار ها؛شادی میافزینند. ومردمی که با پای کوبی ودست افشانی وگرفتن دوال دور کمر همدیگر ؛ (برای ابرازهمبستگی) کوبیدن پابرزمین(تعلق خاطر به آب وخاک و خاستگاه وزادگاه)یکی درمیان مردوزن(برابری جنسیتی)چرخاندن دستمالی درهوا(اقتدار وتلمیحی به صلح ودوستی) درمجموع؛وحدت زمینیان رابه رخ آسمانیان میکشانند.
مردمی که باتنوع رنگ لباس ها شان، خزان بی مهری را باشادی آفرینی سرافکنده کردند. هم آنهایی که علیرغم همه ی بدی هایی که ازروزگارغدار، دیده اند ومی بینند هرگز یادنگرفتند که بدباشند. آری،اینجا #کردستان است... اینجا #ایران است... صدای مارا از مرکز همبستگی واتحاد میشنوید... ساعت هم اینک به وقت شادی است. درود برشما وایشان...