
#خاطره_داستانک
از حموم رفتن هامون در دهه ی پنجاه و شصت
😩😁😊
مادرم من و دو تا از برادرای کوچکتریمو روز جمعه ابتدا بر حلبی می نشاند سرمون را ماشین میکرد وسپس میبردمون حموم و آب سرد وگرم را بازمیکرد تو طشت و جونمون را خیس میکرد ومیگفت تا میخیسید من میام
سپس رو به من که بزرگتر از همه شون بودم میکرد ومیگفت
یه دست صابون بزن ور پشت اینا تامن میام....
یه کاسه ی بزرگ وکج وکوله ی نیکلی گوشه ی حموم بود که بوی محتویات توش آدمو آزار میداد
می پرسیدم اینها چیه اند؟!
باعصبانیت پاسخ میداد:
اینا دست خرن. خوب شد.؟!چکار داری اینها چیه ان ؟!تو میخواهی سراز همه چی دربیاری؟!
ازاصرار من بود که میگفت
اینها واجبی آن بهشون دارو نظافتم میگن و پدرت میماله به بدنش بدن دردش خوب میشه ...
ومی افزود: موهای زاید زیر بغلش رو هم میبره
وقتی هم میرفت میگف مبادا بمالی ورخودت یا ور سر وکله ات... تموم موهات میریزه و مردم مسخره ت میکنند.
این رو که میگفت ازدرحموم میرفت بیرون
از دوباره برمیگشت ومنو مورد خطاب قرارمیداد ومیگفت
نکنه بمالی به خودت.بچه جان...
میگفتم باشه نمی مالم...می گفت تو کارت خرابه... فضولی... میخواهی سراز همه چی دربیاری...
او که میرفت شیطان ووسوسه هاش رهام نمیکرد
به مصداق الانسان حریص علی ما مُنع...
(انسان حریص است برآنچه که منع کرده شود)
باخودم میگفتم:
این واجبی حتماً یه چیز واجبیه که اسمش واجبیه...
تازه اسم دیگه ش داروی نظافته.
هم دارو یه... هم نظافت میکنه.
به خاطر همینه پدرم میماله به خودش.
نتیجه میگرفتم من چرا نمالم به خودم؟!
تازه من که بعضی وقتا قلم دردم بذار یه کمی ازاینا بمالم به خودم. 😐
اینجا بود که از محتویات ظرفه کمی میمالیدم زیر بال هام یه مقدار هم می مالیدم به اطراف واکنافم وایضا به نقطه ی آلفا...
چون اون سالها جوجه خروسی بیش نبودم وفاقد کرک وپر...
داروی نظافت اونروزها بُرد اما قرار وآرام مرا...
چشمتون روز بعد نبینه شرحه وشرحه وچاک وچاک شده بودم
سوزش آب جوش از یک طرف و سوزش بریدگی واجبی هم از طرف دیگر... 😑
با دستپاچگی همینکه داشتم می شستمشون مادرم هم سر رسید.
برادرکوچکیم همان بدایت امر بهش گفت که من چه کار کردم
مادرم هم باگفتن خاک دو دستی ور تو سرت کنند پسرم!!!....
میافزود؛
نگفتم نکن..آخرکار خودت را کردی و...
همزمان من رو هم به ضرب وزور میکشید زیر کیسه
چنان کیسه میکشید و رومون آب میریخت که تا چند روز از حفرات نه گانهمون کفاب میزد بیرون
به گونهای که شبا بالشت زیر سرمون از آبهایی که از توگوشامون میومد خیس میشد.
مادرمون هم فکر میکرد ما سردیمون گرفته نبات داغ بهمون میداد.
بگذریم.
تو حموم مون یه صابون سبز ازاون کیلویی ها داشتیم اونو باکیسه میکشید به پشتم و بعد از عبور دادنش از میان دره ای مابین کوهپایه های باسن وسپس نقطه ی آلفا
میاوردش تو کمرکش کمر وبلندی های سینه ازاونجا به گردنه های گردن ودرنهایت باهمون کیسه میمالیدش ازدوباره ورتو پوزه مون...
انگار نه انگار این صابون پیش از این چه خط سیری را طی کرده و...
یهویی رانشی میرفت سمت رانم وسپس قلمرو قلم وازدوباره برمیگشت نیم کره ی شمالی بدنم
اعتراض هم میکردی میگفت صاف وابس (بایست)من هزار تا کار دارم. پدرت از دم دکون الان میاد گشنه... ومن هنوز چیزی درست نکردم.
سوزش ناشی از کشیده شدن کیسه روی دارو بُردگی با سوزش آب داغ تکمیل میشد
درادامه مادر لیف وصابون و درنهایت شامپو بهمون میزد و باحوله خشک مون میکرد...
چندین تکه لباس وهمچنین ژاکت به تنم می پوشانید و سرآخر یه چاقد هم میکرد سرم و میگفت برو پاچراغ بشین سرمانخوری
من که شکل یک پارخط عمودی رفته بودم حموم عین یک پنج ضلعی نامتقارن شبه ذوزنقه داشتم می اومدم بیرون..
دربیرون از اثر دارو بُردگی چندین جای بدنم به قدری احساس سوزش میکردم ناگزیر میرفتم درب کمد گاز را باز میکردم و دست میکردم تو قوطی روغن مقداری برمیداشتم میمالیدم به یمین ویسار و گوشه وکنار و زوایای پیدا وپنهان وایضا به حوالی وغیرومون... بلکن آروم بشم.
کمی آروم میشدم اما از اثرات جراحات واجبی تا چند روز عین پنگوئن امپراتور راه میرفتم وباخودم رو دور تکرار میگفتم:
این چه غلطی بود که ما خوردیم...
👌🤧😅😁😊
یادش بخیر
برشی ازخاطرات
#همسایه_دیواربه_دیوارکویر
🌺🍃🌺