
ما چطور میتونیم از فرصتهای محدودی که در طول روز دست میده، استفاده کنیم و با فرزند نوجوانمون در رابطه با یک موضوع دشوار مانند مواد مخدر یا رابطه جنسی صحبت کنیم؟
اول اینو بگیم که لازمۀ اینکه فرصتی پیدا بشه برای صحبت کردن، اینه که اصولاً در طی روز یا هفته زمانهای مشخص رو با اون بگذرونید. منظورمون یک ارتباط دوطرفه و گرمه.
اگر چنین زمانهایی رو برای نوجوانتون نمیذارید، کارِتون خیلی سخته و باید اول تمرین کنید که بر مبنای علایق اون (طوری که با ارزشهای اساسی زندگی شما ناسازگاری نداشته باشه) باهاش زمانهایی رو بگذرونید.
حالا
بعد از این مقدمه باید بگیم که بهتره به جای یک سخنرانی طولانی و اساسی، در پی یافتن فرصت های کوچیک برای گفت و شنود باشیم و از اشارههایی که در این فرصتها به موضوع میشه، استفاده کرده و صحبت را شروع کنیم.

مثلا هنگام شنیدن موسیقی، به نوجوان بگیم:
نظرت درمورد این آهنگها چیه؟ به نظرت در نحوۀ رفتار دخترها با پسرها اثر میذاره؟
با استفاده ازاین فرصت ها دیگه لازم نیست به فکر تدارک یک مقدمه چینی باشیم. با کمی تمرکز و خلاقیت میشه آغازگر گفتگوهای سازنده و گرمی با بچههامون باشیم.
گفتگوهایی که حتی میتونه برای ما هم آموزنده باشه و کمک کنه به دنیای اونا وارد بشیم...
این طوری حتی لازم نیست حتماً به چشمان نوجوان خیره بشیم و باهاش صحبت کنیم و گفتگو روان تر و با فشار کمتری پیش میره.

این فضای امن و این نوع ارتباط، باعث میشه نوجوانتون دیگه دلیلی برای دروغگویی و ارتباط غیرشفاف با شما نداشته باشه.
میدونم که اولش سخته و ممکنه نوجوانتون راه نده و به دیوار بخورید، مهم حفظ آرامش و اعتماد بنفس و مداومته.
تمرینش کنید...
محمدجعفر زاهدپور
یک روانشناس