
خیلی وقتها فکر میکنیم اگه سوال بپرسیم، صمیمیت زودهنگامی که دچارش شدیم رو خدشه دار میکنیم! یا ممکنه غیرمودبانه باشه و نشونهای از شک و بدینی من!
علائم مهمی مثل خشمگینی کنترل نشده، شک و بدینی مفرط، مسئولیت ناپذیری، ارتباط پرمشکل و چالش با خانواده، قطع ارتباط خانواده طرف با اقوام و ...
قانع میشیم و مصالحه میکنیم چون باید مصالحه کنیم! به دلیل ترس از دست دادن!
خیلی زود میریم سراغ اصل مطلب! روشنه؟!
این بیشتر زمانی پیش میاد که خودمون در وضعیت خراب زندگی باشیم و در حقیقت رابطه رو محلی برای فرار از وضعیت موجودمون میدونیم! و اون آدم رو فرشتۀ نجات زندگی! غافل از اینکه اون آدم و رابطه میتونه عذابی تموم نشدنی باشه!
بعضی از این دختر و پسرها رو دیدین که طرف رو دوبار باهاش میرن بیرون، بهش میگن آقامون یا خانومم! زود متعهد شدن آسیبهای زیادی داره! یکیاش این میتونه باشه که فراوان در دام عشقهای یک طرفه میوفتیم!

گاهی اونقدر سرمون گرم پیدا کردن دلایلی برای عشق ورزیدن به کسی می شه که وقت نداریم به دنبال دلایلی برای اینکه نباید عشق بورزیم باشیم!
در واقع شما عاشق شدید و نمیخواید سوالاتی رو بپرسید و پاسخها رو جویا بشید!
چون نمیخواید فانتزی عشقی که توی ذهنتون ساختید خراب بشه!
اين همون وابستگیه كه خودشو در شكل توهم نشون ميده.
توصیه راهبردی:
لطفاً اگه قصد جدی برای رابطه دارید به مشاور ازدواج مراجعه کنید. یک فرآیند مشاوره پیش از ازدواج میتونه مانع از گیر افتادن شما در یک رابطۀ بد و یک عمر رنج و عذاب بشه!
دیدم که میگم!
محمدجعفر زاهدپور
یک روانشناس