
از دو روز پیش اینترنتِ جهانی، به ملکوت اعلا پیوسته!
عدم دسترسی به شبکه های اجتماعی و جنابِ گوگل، خود از سوزنده ترین مصیبت ها است برای من و شمایی که یا به صورت تمام وقت یا به صورت پاره وقت، در حوزه ی IT فعالیت می کنیم!
برای من که کلاً کارهایم (مدیریت 3 وبسایت و 4 صفحه ی اینستاگرام و ...) فعلاً روی هوا است!
اما می دونی؟!
من شاید بر خلاف شما یا مثل خیلیهای شما، اجازه ندارم ناامید بشم! یا بهتره بگم حق ندارم ناامید و رها بشم. چرا؟
... چون پدرِ 2 تا بچه هستم:
یک پسرک 3 سال و 8 ماهه و یک دخترک 1 سال و 6 ماهه! که عصرها چشم انتطارم هستند که بروم خانه و برایشان میوه های خوشمزه بخرم و باهاشان بازی کنم!
... چون همسرِ زنی هستم که تمام امید و جوانی و آنچه دارد را در خانه ی من آورده و خرج کرده و با تمام وجود به من تکیه کرده!
... چون بسیاری از آشنایان و دوستانم (در زندگی مجازی و حقیقی) چشمانشان به من دوخته شده تا ببینند که ناامید نشده ام و تحت هر شرایطی ادامه می دهم و از امید و ساختن می گویم. چرا که همیشه (درست یا غلط) اینطور بوده ام!
... و...
رفقای فضای مجازی؛
آهای کسانی که در حوزه ی IT کار می کنید!
آهای جوانانی که در حوزه دیجیتال مارکتینگ کار می کنید!
آهای جوانانی که دغدغه ی ساختن مملکتتون را دارید و می خواهید برای آیندگان بجنگید، برای بچه هاتون...
الان هم همین را به شما می گویم؛
ما خیلیهامون، خیلی وقت ها اجازه ناامید شدن نداریم! یعنی اصلاً نمی تونیم!
و برای این سوال هیچ جوابی نداریم:
بعد از اینکه ناامید شدم و همه چیزو ول کردم چیکار کنم؟ چیکار می تونم بکنم؟!
من از دیروز یک سری از کارهای عقب افتاده ام که نیاز به اینترنت نداره را با شتاب دارم انجام میدم، و راستش از دیروز حالم خیلی بهتر شده.
این لیست کارهای منه:
می بینید؟
شک ندارم که شما هم فراوان از این کارها دارید که باید انجام دهید.
پس خواهش می کنم ننشینید! لیست کارهای عقب افتاده را تهیه کنید و فارغ از هیاهو و مشکلات و... انجامشان دهید.
فراموش نکنید که بهترین راهِ برون رفت از بی حوصلگی و استیصال، اقدام به عمل هست!
پی نوشت:
لطفاً شما متفاوت باشید و امیدواری پخش کنید!
محمدجعفر زاهدپور | روانشناس