
اندر حكايات سُس كچاپ و عزت نفس!
هرکس سلیقهای خاص خود دارد.
برای نمونه دوست شما ممکن است سس کچاپ را همراه با اسپاگتی دوست داشته باشد، اما شما سس پِستو را ترجیح دهید. مطمئناً سس کچاپ برای اینکه شما آن را دوست ندارید محبوبیت خود را از دست نمیدهد.
حكايت خيلی از دلشكستگی های ما در ارتباطات عاطفی نيز شبيه داستان سس كچاپ است:
و این از میل طبیعی انسان برای پذیرفته شدن و دوست داشته شدن است. اما لطفاً خودپنداره و عزت نفس تان را بر پایه اینکه فردی یا معشوقی شما را بپسندد یا نه استوار نکنید.
شما به عنوان یک انسان به اندازه کافی خواستنی و دوستداشتنی هستید، فقط ممکن است زن یا مردِ دوستداشتنی آن بنده خدا نبوده باشید.
خب،
حالا سُس كچاپ می خوريد يا سُس پستو؟!
پ ن: به عنوان یک روانشناس، خیلی خوب می دانم که خودپنداره و عزت نفس می تواند موضوعی بسیار عمیق و ریشه ای تر از این نوشته کوتاه و راهکار باشد! و شاید در نگاه اول این نوشته به نظرتان زیادی سطحی و ساده انگارانه است.
اما خوش دارم بدانید، همین نوشته، با همین مثال ساده و دمِ دستی، اگر عمیق تحلیل شود حل کننده ی مشکل بسیاری از مخاطبینش است!
محمدجعفر زاهدپور | روانشناس