ویرگول
ورودثبت نام
Miya
Miya... in that moment I decided, to do nothing about everything
Miya
Miya
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

شبنگاری (نسبتاً)

بدون اینکه لبتاب رو خاموش کنم یا حتی از صفحه بیام بیرون از سر جام بلند شدم. فقط میخواستم از هر اتفاقی که اونجا افتاده بود یا ممکن بود بیوفته دور بشم. گوشی‌ای که به لطف خواب بودن مامانم در دسترس بود رو برداشتم. صفحه چتی که تقریبا با شروع تابستون تنها چیزی که توش پیدا می‌شد پیامای عتیقه درباره دبیر فلانو تکلیف فلان درس بود.

شروع کردم به فرستادن پشت سر هم پیام. پیامای چرت و پرت و بی‌محتوا. اصلا مهم نبود اون قراره چه برداشتی از این پیاما بکنه. البته برداشتی هم نمی‌کرد. اولین بار نبود که اینطوری با پیامای بی‌محتوا پی‌وی شو داغون می‌کردم. نیاز داشتم خودمو تخلیه کنم. و این بی دردسر ترین کاری بود که ذهنم می‌رسید. احتمالا اگه بخاطر شروع شدن کلاسم نبود ساعت‌ها مینشستم و ادامه می‌دادم.

تبای اضافه رو بستم تا فقط صفحه کلاسم باز باشه. نمی‌دونم این کارو کردم که حواسم به کلاس باشه یا فقط دنبال یه بهانه بودم که اونجا نباشم. بعد کلاس اولین کاری که کردم چک کردن واتساپ بود. با وجود اینکه می‌دونستم قرار نیست جواب خاصی به اون پیامای بی محتوا داده بشه بازم منتظر بود.

641

فقط یه عدد داده بود که تعداد پیامای بی‌خودی که بهش دادم رو بهم اعلام کنه. یه جورایی انگار داشت به یه قانون نانوشته عمل می‌کرد که می‌گفت اگه میا بیشتر از صدتا پیام داد فقط سکوت کن و بگذر.




شب طولانی‌ای بود. بیشتر از این تحمل دراز کشیدن و گوش دادن به افکاری که هر کدوم بیشتر از قبلی داغونم میکردنو نداشتم. تنها کاری که می‌خواستم بکنم فرار بود. آرزو می‌کردم می‌شد آدم از خودش و افکارش فرار کنه ولی یه آرزوی پوچ و بی‌معنی بود. درست مثل آرزوی داشتن یه چوب جادو.

خیلی بی سر و صدا هدفون و شالمو برداشتم. تنها جایی که میتونستم توش بی وقفه راه برم و هیچ کسم قرار نبود مچمو بگیره پشت بوم بود. از پله‌ها بالا رفتم و قفل در فلزی سفید رنگو باز کردم و تا ساعتای سه فقط قدم زدم.

آسمونم صاف بود. وقتی سرمو بالا میگرفتم ستاره‌های دجاجه توی آسمون می‌درخشیدن. البته نه اون درخششی که تو آسمون کویر میشه دید ولی به هر حال آسمون خوبی بود برای اینکه بتونی شبتو زیرش بگذرونی.

دمدمای صب بود که باد نسبتا سردی می‌وزید. مطمئن بودم نمیذارن روز رو به خواب بگذرونم و نمیخواستم مثل جلسه قبلی که بخاطر خستگی مفرط هیچی از کلاسم نفهمم. تنها کاری که میتونستم بکنم این بود که به تختم بر گردم و با افکارم دست و پنجه رفت کنم تا خوابم ببره. روند طولانی و انرژی گیری که هر شب تکرار می‌شد...





تگتنهایی
۳۰
۱۷
Miya
Miya
... in that moment I decided, to do nothing about everything
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید