خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

بی عنوان

یه سری ادما تو زندگی هستن‌که خیلی سختی میکشن ولی همیشه لبخند میزنن.

یه سریا با تمام اتفاقاتی که میوفته هرگز از خندون بقیه دست نمیکشن حتی اگه خودشون ناراحت باشن.

یه سریای دیگه هستن‌ که در بدترین شرایط علاوه بر اینکه خودشون به سمت افتاب بر میگردن، بقیه رو هم با خودشون به سمت افتاب برمی گردونن. خودشون می‌خندن و بقیه رو‌هم می‌خندونن.

این ادما شبیه گُلای آفتاب گردون یه باغچه میمونن. از همه گُلا بلندتر و رعنا ترن. از بالا حواسشون به همه چی هست. حواسشون هست کسی ناراحت نباشه و کم نخنده.

نیازی نیست برای دیدن گلبرگای زرد خوشگلش بهش نور بدی، یه جوری زردی و مهربونیشو بهت نشون‌میده که مطمئن میشی همیشه یه امیدی هست.

برای به چشم اومدن هر باغچه حضور یه سری گل ضروریه. بین ادما هم همین وضه حضور بعضیا واقعا ضروریه. بدونشون نمیشه زندگی کرد. ادمای افتاب گردونی. اونا همیشه باید باشن.

خدارو شکر ویرگول یکی از این ادما داره. یه گل افتاب گردون. یه طنز پرداز که همیشه همه رو می‌خندونه. کسی که وقتی وسط تکالیف ریاضی گیر می کنه نتیجه اش میشه یه پست طنز گوربه‌ایی!

گاهی نیازه یه تشکر ازش کرد قدر دان بود :)

مررسی که هستی نگین بانو :))

تولدت مبارک :))

ایشا.. همیشه پیشمون باشی :))