خورشیدکم، نور زندگیم، یه رو نور امیدم بودی ولی دیگه نه. دست از سرم بردار . خواهش میکنم . تو تمام شدی . تو مال من نیستی . تو مال کسی دیگه هستی . دیگه نباش ایپجا نباش. اینجا نباش . تو مغزم نباش تو قلبم نباش . بذار برم. گذاشتم بری. دست از سرم بردارم .نمیتونم اینجوری زندگی کنم. دوباره بسیار شدم. همه ی نقشه هام همه ی ایده هام هیچکدوم انگار معنا ندارن، دست از سرم بردار، بذار زندگی کنم. تو که نموندی چی از جونم میخوای . همه چیمو گرفتی. روانمو ویران کردی. بسه. به جون خودت بسه. بسه. بسه. بسه .بسه. بسه. بسه.بسه.بسه.بسه.بسه.بسه. بسه.بسه. خواهش میکنم برو.بذار بمیری برام. هیچوقت زنده نشو. تو که جز پس زدن کاری بلد نیستی.چی میخوای پس ؟ فکر کردی کار تازه شروع کردم حالم خوب شده؟ الان فکر کردی باید خیالت راحت بشه؟ نه میخوام تا روزی که زنده ای عذاب وجدان کاری که با من کردی باهات بمونه. میخوام نتونی بخوابی . میخوای بدونی خراب کردی.میخوام بدونی کسی که با تمام وجودش حاضر بود برات بمیره و حاصر بود به خاطر ت زندگی کنه رو نابود کردی، رها کردی، میخوام بدونی هیچوقت هیچکس اندازه من دوستت نخواهد داشت هر کی بیاد اندازه من نخواهد بود . هیچوقت. حاضرم امتحان کنیم .ثابت کنیم. با اون دوئل خواهم کرد. اما بدون تو. نمیخوام ببینمت نمیخوام بشنومت.
فقط کاش میشد، کاش شده بود، قبل اینکه تو قلبم بکشمت، برای آخرین بار بغلت میکردم، میبوسیدمت.
