حجم بی نهایتی از خشم رو دارم هر روز با خودم به هر طرف که میرم، میبرم.
از همه عصبانیم، از همه بدم‌میاد، از خودم بیشتر از همه.
حرفم نمیاد.فقط میچرخن تو سرم. دلم میخواد بمیرم اما این دفعه نه در ارامش، با درد.چون حقمه.
همه چیز مسخره‌ست، به شدت بچه بازی و کودکانه‌ست، نمیفهممش، شایدم خیلی خوب میفهمم و نمیخوام کنار بیام، نمیخوام کوتاه بیام چون زندگیم خالی میشه.
