شروع.میانه.پایان.

چند روز پیش؛ درواقع خیلی بیشتر از چند روز پیش، کتاب «کِی؟» رو خوندم و تمام. نوشته بود شروع ها تاثیر گذارند و البته پایان ها! اما میانه ها مهم تر هستند. اهمیت دادن به میانه کار هست که کار رو به پایان و به نتیجه میرسونه و در حقیقت میانهی ماجرا هست که به آغاز و پایان معنی میبخشه!
این حقیقت رو میدونستم اما بهش توجه نمیکردم! در واقع این آگاهی جایی در اعماق وجودم داشت خاک میخورد! به همین دلیل هست که روزنوشت های مدرسه ایم در این صفحه متوقف شد! با زیاد شدن کارها توی مدرسه و مشغول شدنم، حتی درست و حسابی کتاب هم نخوندم! البته مگه کی درست و حسابی کتاب خوندم؟ من تازه دارم کتاب خون میشم.
از اول سال، وقتی که اینترنت خیلی گرون تر شد، دیگه کمتر اینستا گردی کردم. هم روح و روانم سالم میموند هم، هم بسته اینترنتم بیشتر دوام میآورد. بعدش دنبال یک برنامک کاربردی گشتم که مثل «My Drama List» بتونم کتاب هام رو دسته بندی کنم و «بهخوان» رو پیدا کردم. یک برنامک با عنوان شبکه اجتماعی کتابخوانان! اونجا نمیتونی کتاب بخونی اما میتونی راجع به کتاب ها بخونی. حتی بنویسی و از همه مهمتر دوستان کتاب خون پیدا کنی!
و فعلا به این سرگرمم!