در حال و هوای شب و افکاری که هیچ گاه خاموش نمیشوند به این فکر افتاده ام که
از کی دیگر همچیز تغیر کرد؟
چرا زمان مشخص نداشت اما از یک زمان به بعد دیگر همچیز مثل قبل نبود و این به روشی اتفاق افتاد که حتی متوجه تغیرش هم نشده ام
اما حال که بهش فکر میکنم در عجبم که چطور با این تغیرات وقف امدم..
چه شد که از خود متنفر شدم؟
چه شد که دیگر از ان بغل ها و بوسه ها خبری نبود
چه شد که ذوق شب بیدار ماندن از بین رفت
چه شد که همچیز انقدر جدی تر شد
چه شد که دیگر نخواستم حرف بزنم.
چه شد که دیگر قبل از خواب به چیز های خوب فکر نکردم
چه شد که دیگر موقع خواب دست مامانم رو نگرفتم
چه شد که به جای ترس از تنهایی عاشقش شدم
چه شد که انقدر دغدغه هایم جدی تر شد
چه شد که دیگر ان بچه دوست داشتنی نبودم که همه عاشقش بودند
چه شد که دیگر کسی بهم شب بخیر و صبح بخیر نگفت
چه شد که حضورم کمرنگ شد گویی از اول وجود نداشتم؟
چه شد که دیگر بی اهمیت به همچیز نخندیدم
چه شد که انقدر از من انتظار رفت؟
چه شد؟ چه شد که اینجوری شد
