
به وسایل روی میز خیره بودم و در فکر رنگ و لعاب دادن دیگری به هنرم بودم. که چیزی حواسم را پرت کرد انگار چیزی به صدا در امده بود همان صدای اشنا به سمتش رفتم و دیدم یک مزاحم داریم
البته منظورم از صدای اشنا زنگ گوشیم بود.. خواستم جوابش را ندهم اما ممکن بود شک کند پس بدون فکر با همان دستانی که به خون اغشته شده بود جواب دادم
جانم؟
+سلام چطوری خوبی؟ میگم از بهاره خبری نداری؟ گوشیشو جواب نمیده بعد از کلاس دیگه ازش خبری نشده
سلام قربونت مرسی بهاره؟ نمیدونم امروز هم باهم برگشتیم و اخر مثل همیشه به خانه رفت البته هنوز باهام سرد بود چیزی بهم نگفت احتمالا خوابیده یا شاید با خانوادش بحثش شده و نتونسته بیاد سر گوشیش مثل اون سری. یا شاید هم رفتن شمال امروزم اخر هفتس وای نمیدونم احتمالا یکی از همین موضوعاته نگران نباش حتما ازش خبر میاد خبری گرفتی منم خبر کن درسته باهم سرد شده ولی منم هنوز نگرانشم.
+ شاید اره منم نمیدونم باشه حتما بهت خبر میدم فعلا
تلفن را قطع کرده و روی میز گذاشتم با خودم زمزمه کردم: یا شاید هم اینجا زندانی شده و دیگر اثر هنری من است
قهقهه ای زدم و بطری ای شیشه را برداشتم
عشقت زنگ زد حتما کلی نگرانته مگه نه؟
هی میدونم میشنوی یه واکنشی چیزی، حدعقل سرتو تکون بده احمق..
وای چرا از روی مخ بودنت کم نمیشه.. هیچوقت نخواستی یه بار هم تحت میل من عمل کنی؟ در صورتی که من همیشه این کارو کردم، نکردم؟؟
ولی تو هر کاری که منو نابود میکرد انجام دادی و اخرسر خودتو شخص مظلوم دانستی.فکر کردی یادم رفته تمام ان حظات لعنتی رو که اخرشم من را مقصر دانستی و ترکم کردی..؟
فکر کردی من قراره مثل همیشه سکوت کنم نه؟
بطری توی دستم رو بلند میکنم و به چشمش میکوبم که خون از صورت و چشمات سرازیر میشه و این لحظه دیگر کاملا کوری
تو، تو لعنتی ازت متنفرم تو فقط..... صبر کن دارم چیکار میکنم؟ این صحبت های کلیشه ای چه کمکی میکنه؟ این مسخره بازی ها دیگر چیست در هر صورت قرار نیست چیزی تغیر کنه.
پس بزار به اثر هنریم برسم این صحبت ها بجایی نمیرسه چیز های مهمتری داریم
خب اینجا خون داریم شیشه داریم اسید دارم انبر دست داریم و یک موجود که دیگر نمیبینه و نمیتونه حرف بزنه. داره جالب میشه..*لبخند ملیح
خب دیگه چیکار کنم. یادمه از خودم میپرسیدم شکنجه روحی بهتره یا جسمی؟
جسمی انجام دادیم ولی این قاب به روانی که بهم ریخته هم نیاز داره نداره؟
یادمه از حشرات بشدت میترسیدی ولی خب این خودمم روانی میکنه چون خودمم خوشم نمیاد پس بزار اینسری زیاد مثل این سایکو ها پیش نریم
بزار برات اهنگ بزارم یذره لذت ببری.البته اهنگی که ازش متنفری رو دور تکرار و با بلندترین صدای ممکن توی گوش هات اینجوری قراره تصویری لز هنر رو ببینم که از گوش هات خون میاد ولی از وسیله تیزی استفاده نشده.
دست به کار میشم تا انجامش بدهم و در همین حین با خودم فکر میکنم: داره خوشم میاد کم کم جالب تر میشود و البته لذت بخش تر
این هنر بخشی از وجودم را اروم میکند
ایا یک گالری هنری بزنم یا نه فقط به یک اثر راضی بشم؟
ادامه دارد...