•
ساعت از نیمه شب گذشته بود
پسر دوره گردی در کوچهمان مینواخت و میرفت: "یه دلم میگه برم برم ، یه دلم میگه نرم نرم "،
چند دقیقه ای صدای ساز و آوازش به گوشم نشسته بود و همراهش زمزمه میکردم،
که یکباره صدای ساز قطع شد؛
به جای ترانه، صدای مردی عصبانی در کوچه پیچید : "مرد حسابی میدونی ساعت چنده؟ "
دوره گرد مات و مبهوت به مرد نگاه میکرد و کمی بعد عذرخواهی کرد وسر به زیر از کوچه بیرون رفت.
نمیدانم چه ساعتی از روز و از کدام کوچه و خیابان این شهر بی سروته شروع کرده بود به فریاد زدن عاشقیاش که نیمه شب در این کوچه ساز و آوازش خاموش شد؛
نمیدانم به چه امید، ولی بعید میدانم دلش به اندک پولی ک مردم از سر دلسوزی به او میدهند خوش باشد که کوچه به کوچه میگردد...
آااه ،میگردد؛
شاید کوچه به کوچه به دنبال گم شده اش میگردد، از صبح تا زمانی که یک نفر با فریاد نیمه شب را به او یادآوری کند؛
و اینجاست که تازه به خودش میآید، تازه میفهمد که ساعت و روز و ماه و سال از دستش در رفته است...
؛
همچنان سر در گریبان بود و از کوچه بیرون میرفت،
با خودم فکر کردم او که اینجاست و عاشقانه میخواند؛ معشوقه اش در کدام یک از این خانه هاست؟؛
در کدام یک از این کوچه ها روزی او را میبیند که دیگر پسر دوره گرد نیست و پیرمرددورهگرد شده است و هنوز میخواند : " سلطان قلبم تو هستی توهستی " ...
•