حافظ:
اگرآن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را
.
.
صائب:
اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سروتن پا را
هر آنکس چیز می بخشد زمال خود می بخشد
نه چون حافظ که میبخشد سمرقند و بخارا را ?
.
.
شهریار:
اگرآن ترک شیرازی به دست آرد دل ما رابه خال هندویش بخشم تمام روح و اجزا را
هرآنکس چیز می بخشد بسان مرد می بخشد
نه چون صائب که می بخشد سر و دست و تن و پا را
سر و دست و تن و پا را به خاک گور می بخشند
نه بر آن ترک شیرازی که بُرده جمله دلها را ??
بابا دوست باشین باهم یه خال هندو ارزششو نداره...