
اول از همه بگم که خوشهالم قسمت دوم این مقاله رو که قول داده بودم رو مینویسم قسمت قبل رو حتما بخونید تا با تاثیر زیاد افکارتون در زندگی اشنا شوید
گاهی اوقات کلافگی، مشغله زیاد، خستگی یا عدم ثبات شخصیتی منجر به بروز رفتاری میشود که مورد پسند شما نیست. زود عصبی شدن و واکنش تند یا منفی گرایی نمونههایی از این رفتارهای پرخطر هستند. در صورتی که ما نتوانیم به مهارت خودکنترلی دست پیدا کنیم، این واکنشهای اشتباه به مرور زمان ممکن است منجر به جلب انتقاد دیگران، تنهایی، شکست در روابط عاطفی، احساس عذاب وجدان و نارضایتی شخصی، طرد شدن از سمت دیگران، از دست دادن شغل و مرتبه اجتماعی و … بشوند.
خودکنترلی به این معنی است که احساساتمان را بشناسیم و آنها را نادیده نگیریم؛ با تمرین و تلاش به این مهارت دست پیدا کنیم که در جای مناسب رفتار مناسب نشان دهیم. احساسات ما اهمیت بالایی دارند و باید به آنها توجه شود. مواظب باشیم که احساسات ما را کنترل نکنند و این ما باشیم که با خودکنترلی مهار احساسات مخصوصا از نوع منفی آن را در دست داشته باشیم.
اگر فضای فکری شما منفی و پرتشویش باشد رسیدن به خودکنترلی سخت خواهد شد. باید فکر خود را از عوامل تنشزا دور کنید تا بتوانید در مواقع حساس تصمیم درست بگیرد و واکنش اشتباه نداشته باشید.
به برخی از این موارد اشاره میکنیم:
گاهی اوقات دچار فیلتر ذهنی منفی میشویم که همه چیز را تیره نشان میدهد. اجازه ندهید این نگرش به ذهن شما غلبه کند. مثبت اندیشی را تمرین کنید و جملات پرانرژی با خودتان تکرار کنید.
توقع بیش از حد توانایی، نتیجهای بهجز سرخوردگی روانی نخواهد داشت. پس خودتان و اطرافیانتان را بشناسید و یادتان باشد هیچکس نمیتواند کامل و بینقص باشد. استفاده از عبارات الزامآور مثل “باید”، “مجبورم”، “حتما” برای خودتان یا دیگران، نهتنها انگیزهبخش نیستند بلکه موجب احساس خشم و ناامیدی میشوند.
گاهی اوقات شرایط سخت میشود و این برای همه انسانها اتفاق میفتد. اگر دید ما، اکتفا به شانس یا سرنوشت باشد تلاشی برای بهبود نخواهیم کرد. این ما هستیم که تصمیم میگیریم معلول اتفاقات باشیم یا مسبب آنها.
هیچوقت تمام آن چیزهایی که میخواهیم باهم میسر نمیشود. ضمن تلاش همیشگی برای بهبود شرایط فعلی، باید از آن چیزی که داریم خوشحال باشیم. هرچقدر تعریف شما از زندگی و لذت سخت باشد، زندگی هم به همان نسبت بر شما سخت خواهد گذشت.
تا وقتی سختی و تلاشی در کار نباشد لذتی از آسایش نخواهیم برد. باید خودمان را برای بردباری و پشتکار آماده کنیم.
اینکه همیشه بابت مسئلهای که باید حل کنیم نگرانی و استرس داشته باشیم سختتر از مواجهه با آن است. وظیفه ما اقدام و تلاش است در این صورت هر نتیجهای که پیش بیاید شما برندهاید.
?
ناتوانی در کنترل احساسات جنبههای مختلفی دارد زود عصبانی شدن، هجمه افکار منفی، ناتوانی در حفظ رژیم غذایی، ناتوانی در کنترل رفتار عاطفی از جمله این موارد هستند که ممکن است سایر جنبههای زندگی را نیز تحت تاثیر منفی قرار دهند. به چند راهکار برای رسیدن به خودکنترلی اشاره میکنیم.
برای مدتی خودتان را مورد بررسی قرار دهید ببینید در کدام جنبه از رفتار خود دچار بیاختیاری میشوید. چه مراحلی منجر به این اتفاق میشود. لیست رفتاری که میخواهید تغییر بدهید را بنویسید و اولویتبندی کنید. محرکها و چگونگی اتفاق را بررسی کنید. این کار بهمرور کمک میکند در مراحل مشابه تصمیم بهتری بگیرید.
خشم و عصبانیت یکی از احساسات طبیعی و در جای خود مفید ما هستند. اگر به دلایل مختلف گاهی کنترل این رفتار را از دست میدهید این موارد را تمرین کنید:
این روش همیشه کارآمد است. چند نفس عمیق بکشید، آب بنوشید، قدم بزنید یا یک موسیقی آرام گوش کنید و بعد تصمیم بگیرید. پیشنهاد می کنیم مقاله با این ۴ راهکار ساده بر عصبانیت خود غلبه کنید را هم مطالعه کنید.
فراموش نکنید که هیچوقت نباید احساس خشم و ناراحتی خود را سرکوب کنید. احساسات سرکوب شده بعدا به صورت آتشفشانی غیرقابل کنترل بروز میکنند. باید با تمرین خودکنترلی و بعد از لحظات تنش، مسئله را بررسی کنید و همان موقع حلش کنید.
صبور باشید و به آنچه باعث خشم شما شده از زاویههای مختلف فکر کنید. شاید قسمتی از آن به خود شما برمیگردد یا قضیه آنطور که به نظر میرسد نباشد.
یک برنامه مرتب ورزشی داشته باشید. رشتهای که برای شما نشاطآور است انتخاب کنید یوگا یا یک رشته رزمی. ورزش موجب ترمیم رشتههای عصبی میشود. در لحظه عصبانیت نیز تا جایی که میتوانید با فعالیت بدنی تنش را از خود دور کنید.
همچنین پیشنهاد می کنیم مقاله با این ۴ راهکار ساده بر عصبانیت خود غلبه کنید را مطالعه کنید.
اگر به افکار منفی بیتوجه باشید بهمرور به ذهن شما مسلط میشوند و حتی در رفتار و گفتار شما نیز نمایان میشوند. دستیابی به مهارت خودکنترلی در این مورد بسیار اهمیت دارد.
چند راهکار برای مقابله با این موج منفی:
یکی از مسائلی که خودکنترلی در آن اهمیت دارد نگرانی است. گاهی اوقات دچار بزرگنمایی مسائل میشویم یا دغدغههای بیاهمیت و مسائلی که احتمالش بسیار کم است نیز موجب نگرانیمان میشوند. نگران بودن یک احساس مثبت است تا جایی که ما را وادار به تلاش و مواظبت از خود بکند. بیشتر از این حد بهجز تشویش و اشغال فضای فکری نتیجهای ندارد.
فشار کاری زیاد یکی از عوامل نگرانی است با برنامهریزی اصولی و صحیح و البته مطابق با سطح تواناییهایتان کمکم به این روند خاتمه دهید.
برای خود اهمیت قائل شوید و حتما زمانی برای استراحت در نظر بگیرد و در این تایم به هیچ چیز فکر نکنید.
برای تمرین خودکنترلی در سایر موارد مثل پایبندی به رژیم غذایی یا ورزشی، برنامهریزیهای درسی و کاری و … باید دلایل خود از هدف را بشناسید. منتظر تغییر آنی نباشید و قدم به قدم جلو بروید. هیچ اتفاق بزرگی یکشبه میسر نمیشود. در هر مرحلهای انگیزه خود برای ادامه راه را تقویت کنید.