همه ما از وقتی دست چپ و راست مون رو تشخیص میدیم ، دوست داریم شبیه یکی بشیم.
الگو داشتن به نظر چیز خوبیه ولی مطلقا شبیه کسی شدن فاجعه اس .
اینکه یکی و بُت خودت کنی و بخوای همه جوره شبیهش بشی اشتباهه!
چرا ؟ چون فرض کن فلانی شده الگوی تو .
امروز چیکار کرد؟ فلان ورزش! فلان حرفه!عضویت در فلان انجمن!
میدونی نتیجه چی میشه!؟ ی روز به خودت میای و میبینی وسط مسیری هستی که هرچی بیشتر جلو میری کمتر موفق میشی! چرا؟ مگه فلانی همین کار و نکرد؟ پس چرا اون موفق شد من نشدم ؟ خب معلومه ! چون جای تو اینجا نیست. وقتی به چیزی علاقه ای نداشته باشی کپی برداری کردن تهش تباهیه . میشی دکتری که تئوریش ۱۰۰ه عملکردش ۰ . اون هیچ وقت نمیتونه موفق بشه چون هیچوقت خودش نبوده ! هیچ وقت نرفته باشگاه بخاطر اینکه خودش میخواد ،رفته باشگاه چون میخواسته هیکلش شبیه فلانی شه ، هیچوقت نقاشی نکشیده ، بااینکه علاقه زیادی به نقاشی کشیدن داشته چرا؟ چون همه وقتش صرف خوندن کتابای آناتومی شده...
منظورم و گرفتی ؟!
الگو داشتن خوبه ، استفاده از تجربه دیگران هم خوبه .
ولی ولی ولی یادت باشه شاید راهی که فلانی رفت و موفق شد راه تو نباشه ، یا شایدم راهی که اون یکی رفت و باخت بدی داد، راه نوبل گرفتن تو بشه :)
خودت تجربه کن ، با باور کردن خودت برو جلو..
همیشه اینو بدون که هرجا هستی سعی کن بهترین خودت باشی! این مهمه .
زمان و مکان تغییر پذیرن ! همونطور که تو هستی و جهان هست .
میم.ترنج