زندگی یه معجزه است مثل قشنگترین طعمی که دوست داری (تازه از اونم بهتر..خیلی بهتر)
با خودم فکر میکردم چرا انسان؟ و نه جوجه یا گربه و نه گل یا درخت و نه سنگ یا شیشه...
اگه جوجه بودم باز امکان داشت زندگی کسل کننده ای داشته باشم ولی حداقلش این بود که حالیم نبود دیگه? و خیلی معلوم نبود تا کی عمر میکنم.. شاید یکساعت بعد خوراک گربههه بودم یا شایدم زیر پای یه نفر میرفتم و اخرین جیکمو میکشیدم و تمااام :)) ... ولی اگه درخت بودم چی؟..سالها *میتونستم* عمر کنم..که البته به شرایط آب و هوایی و خاک و آدمای دور و ورم که شعور داشته باشن یا نه خیلی کمیت و کیفیت زندگیم تحت تاثیر قرار میگرفت ولی خب از اول عمر تا اخرش یکجا و فقط یکجا ساکن میشدم....... هیچ درختی به خدا اعتراض نمیکنه که چرا استعداد دویدنو به من ندادی یا نذاشتی آزاد باشم چون هدف خلقتش فرق میکنه و کمال شعورش یه حدی داره...ولی میدونی اینا رسالتشونو انجام میدن..هدفو تیک میزنن..خودشونن و ذاتشونو بروز میدن
ما آدما چی؟
قدرت اختیار داریم،آزاد آفریده شدیم و میتونیم وضعیت بدو تغییر بدیم، میتونیم حرف بزنیم، بخندیم همدیگه رو در آغوش بگیریم و و و...
ولی چرا هی سخت میشه؟
چرا هی میبینیم هیچی سر جاش نیست؟
چرا از اینکه به دنیا آورده شدیم خوشحال نیستیم؟
چرا این افسردگی و این غم لعنتی دست از سرمون برنمیداره؟
اقای مهدی جوینی یه شعر دارن که عجیییب به دل میشینه؛
خالق تو را شاد آفرید آزاد آزاد آفرید
پرواز کن تا آرزو زنجیر را باور نکن
اون موقع که داد میزنیم خدایا چرا صداتو نمیشنوم؟ حواست بهم هست اصلا؟
یا وقتی که شاکی میشیم و میتوپیم بهش که چرا منننن؟ من که آدم بدی نبودم پس این زندگی کوفتی کی قراره روی خوبشو بهم نشون بده؟ چرا خوشحالم نمیکنی؟چرا یه اتفاقایی باید سر من بیاد؟
ولی وسط همه این نق زدنا، شاکی شدنا، داد زنا، لج کردناااا...بدونیم همه اتفاقای زندگیمون یک گوشه از بازی تقدیرن
نه اینکه ما اختیار انتخاب عاقبتها رو نداشته باشیما،نه..
شنیدی میگن دنیا محل ابتلائه؟
وقتی گوش دادم به این حرف، آروم گرفت دلم
یه مربی داشتم که از هرکسی باهام مهربونتر بود و بیشتر از هرکسی از حال خوب من شاد میشد و قویتر از هرکسی تربیتم میکرد ولی حواسم بهش نبود... اون چرا ؛ حواسش بوده همیشه و هست و خواهد بود..
اون همش منو صدا میکنه..تو رو صدا میکنه..
- کو پس چرا من صداشو نمیشنوم؟
+ چون قلبت خیلی غبار دنیا رو گرفته..اسیر بتهایی شده که هر وقت حالت بد میشه به اونا پناه میبری و حال خوبتو از اونا میخوای..ولی از یه جا به بعد دیگه جواب نداده...چه بسا خوابیدی و حالت خوب شده دنیا نتونسته خوبت کنه..خوابیدی کجا رفتی که انقد آروم گرفتی؟پیش کی بودی؟از کیا فاصله گرفتی؟...خب خواب هم تا یک وقت جواب میده بعدش چی؟
اون منتظر ماست که بهش رو کنیم..که حال خوبو جز از خودش نخوایم
خودش روشهاشو جلو پامون میذاره، یادمون میده..ولی یه شرط داره؛ جز از خودش نخوایم و اونو همه کاره بدونیم
اگه صدا زدی خدااا بدون اون اول صدات زده که تونستی اسمشو به زبونت بیاری
ولی اگه یه بار گفتی خدا و جوابی نشنیدی باز هم بگو خدا..دوباره و چندباره بگو خداا..دوست داره صداش کنی
بعنوان حسن ختام مینویسم؛
کریم آل طاها جانمان فرمودند
من عبد الله، عبّد الله له کل شیء
هر کسي که خداوند را عبادت و اطاعت کند، خدای متعال همه چيزها را مطيع او گرداند...
#سلام
#اولین_پست
#اواخر_سال_قمری