آزادی،

از نوشتن بر تار های سازِ زندگی انگشت هایم خونین شده است اما من شادم من درحال کاوش برای تجربه عشقم من می‌توانم در شالیزار بدوم و بخندم و روی چمن زار دراز بکشم تا آسمان را نگاه کنم. من هنوز زندگی می‌کنم من هنوز نفس می‌کشم من هنوز هستم ... زنجیر هایم را باز کردم برای آزادی اما یک زنجیر مانده است که نمی‌گذارد پرواز کنم نمی‌گذارد اوج بگیرم زنجیری به اسم خانواده . زنجیری که من را بسته است و به پایین می‌کشد به نرسیدن و عقب ماندن می‌کشد به هرچیزی غیر از آزادی می‌کشد

اما روزی زنجیر ها پاره می‌شود و این روح من است که به پرواز در می آید

ف-نون