بعضی رسم‌ها وقتی از بیرون بهشون نگاه می‌کنیم، ممکنه واقعا عجیب به نظر برسن؛ مخصوصا وقتی ندونیم از کجا اومدن و چه معنایی برای مردمی که انجامشون می‌دن دارن. این بار قراره بریم سراغ سه‌تا رسم از نقطات مختلف دنیا که هر کدوم یه جور خاصن
تصور کنین روز تولد ۲۵ سالگیتونه و دوستاتون به جای آوردن کیک و کادو، شما رو می‌برن بیرون، به یه تیر چراغ برق می‌بندن و کلی دارچین میریزن روتون.
این یه رسم شوخ‌طبعانه در دانمارکه که بیشتر برای افراد مجرد انجام میشه.اگر کسی در ۲۵ سالگی ازدواج نکرده باشه، ممکنه دوستانش با مقدار زیادی دارچین غافلگیرش کنن؛ و اگر تا ۳۰ سالگی هم مجرد بمونه، نوبت به فلفل می‌رسه. البته شدت و شکل انجامش به اون گروه دوستا بستگی داره و قرار نیست همه دانمارکی‌های ۲۵ ساله حتما با دارچین بمبارون بشن.
حالا این رسم از کجا اومده؟
برای رسم ۳۰ سالگی، یک سنت قدیمی‌تر وجود داره که به pebersvend مربوط میشه؛ واژه‌ای دانمارکی برای مرد مجردی که معمولا به عنوان فروشنده یا بازرگان ادویه شناخته می‌شده. در گذشته، تجارت ادویه باعث می‌شد بعضی از این مردان مدت زیادی در سفر باشن و دیر ازدواج کنن؛ برای همین، "مرد فلفلی" به نمادی برای مرد مجردی تبدیل شد که به ۳۰ سالگی رسیده.
اما داستان دارچین خیلی جدید‌تره. نخستین شواهدی که از این رسم پیدا شده به دهه ۱۹۶۰ در شمال یوتلاند برمی‌گرده و تا دهه ۱۹۸۰ در بخش‌های بیشتری از دانمارک رواج پیدا کرده. یه توضیح احتمالی اینه که دارچین، نسخه جوون‌تر سنت فلفل برای ۳۰ سالگی بوده؛ هرچند ارتباط دقیق این دو رسم قطعی نیست
حالا تصور کنین یه شب، در خونه‌تون باز میشه و چند نفر با لباس‌های عجیب و ماسک‌های واقعا ترسناک وارد می‌شن، اما شما به جای اینکه ازشون فرار کنین، ازشون استقبال می‌کنین و حتی براشون غذا آماده می‌کنین.
این بخشی از سنت Raiho-shin در بخش‌هایی از ژاپنه. Raiho-shin اسم یک موجود خاص نیست و مجموعه‌ای از آیین‌های سنتیه که معمولا در زمان آغاز سال یا تغییر فصل برگزار می‌شن. در این باور، خدایانی از دنیای بیرون از جامعه به دیدار مردم میان تا آغاز یک دوره جدید رو با خوش‌یمنی و اتفاقات خوب همراه کنن.
شکل این مراسم هم در مناطق مختلف ژاپن متفاوته. در بعضی مناطق، اعضای جامعه لباس موجودات و خدایان ترسناک رو می‌پوشن و به خونه‌ها سر می‌زنن، گاهی هم بچه‌ها رو به خاطر تنبلی یا رفتار بد سرزنش می‌کنن و بهشون یادآوری می‌کنن که بهتر رفتار کنن. بعد از پایان این دیدار، صاحب‌خونه از این مهمون‌های عجیب‌وغریب پذیرایی می‌کنه و براشون غذا آماده می‌کنه.
این سنت فقط یک رسم محلی فراموش‌شده نیست؛ Raiho-shin در سال ۲۰۱۸ در فهرست میراث فرهنگی ناملموس بشریت یونسکو ثبت شد
چیزی رو که آرزو دارین در آینده داشته باشین، اول در اندازه‌ای کوچک می‌خرین.
یه رسم هر ساله در بولیوی، مراسم Alasita که هر سال در شهر La Paz برگزار میشه.
ایده اصلیش خیلی ساده‌ست، در بازارهای این جشن، تقریبا هر چیزی که مردم ممکنه آرزوش رو داشته باشن، به شکل مینیاتوری پیدا میشه. از خونه و ماشین گرفته تا پول، مواد غذایی، مدرک تحصیلی و... . مردم این اشیای کوچیک رو می‌خرن چون باور دارن داشتن نمادین اونها می‌تونه به برآورده شدن خواستشون در زندگی واقعی کمک کنه.
یکی از مهم‌ترین شخصیت‌های این مراسم Ekeko، شخصیت یا خدای آیمارایی مرتبط با فراوانی، رفاه و باروریه که تصویرش معمولا به شکل مردی کوچیک و تنومند دیده میشه و اطرافش پر از کالا و وسایله؛ نمادی از کسی که زندگی‌اش سرشار از نعمت و فراوونیه.
مراسم اصلی از ۲۴ ژانویه شروع میشه و در طول جشن، مردم مینیاتورهای خودشون رو نزد آیین‌گران سنتی آندی می‌برن تا در مراسم مخصوص براشون برکت طلب بشه. در کنار این سنت‌های بومی، عناصر کاتولیک هم در مراسم حضور دارن و بعضی افراد برای مینیاتورها از کلیسا طلب برکت می‌کنن. به همین دلیل، Alasita نمونه جالبی از درهم‌آمیختگی فرهنگ‌هاست.
یکی از عجیب‌ترین بخش‌های Alasita هم به بدهی‌ها مربوط میشه. بعضی مینیاتورها می‌تونن نمادی از بدهی باشن و افراد با تبادل اونها، به شکل نمادین بدهی‌های خودشون رو پرداخت می‌کنن.
در نتیجه، این مراسم فقط درباره آرزوهای شخصی نیست؛ گاهی به روابط و تعهدات بین افراد هم مربوط میشه.
و Alasita همچنین نقش مهمی در انتقال فرهنگ بین نسل‌ها داره. خانواده‌ها در این مراسم شرکت می‌کنن و کودکا از سنین پایین با نمادها و باورهای مربوط به اون آشنا می‌شن؛ به همین دلیل این سنت همچنان بخشی زنده از فرهنگ La Paz باقی مونده
