ویرگول
ورودثبت نام
می‌گل
می‌گلمی‌گلم،عاشق موسیقی و فیلم و کتاب.5w6)(ESTJ))
می‌گل
می‌گل
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

محله اسمیت سیزن_قسمت دوم

صورت مامان مثل گچ سفید شده بود! و پراگ،دوست جدید مامانم و یا به نحوی خواستگار جدید مامانم دم در ایستاده بود و جلو نمیومد.

بعد از حدود دو دقیقه متوالی من گفتم:مامان.این مسیله به من هیچ ربطی نداره و من واقعا حق دخالت توش رو ندارم! کاملا هم موافقم که شما همش تنهایی و به یکی نیاز داری تا کنارت باشه! اما.........میتونستی یکم بیشتر صبر کنی یا......یا حداقل بهم می گفتی! مامان،فکر میکنم من یکم نیاز دارم که تنها باشم.امشب خونه نمیام. مامان همینطور که ناراحتی ازش می بارید پرسید:کجا میری؟ جواب دادم:نگران نباش.دوست دارم مامان! موفق باشید آقای پراگ!

توی خیابان بدون اینکه بدونم کجا دارم میرم،به راهم ادامه می دادم.فکر کنم حتی دلم نمی خواست برم پیش بابابزرگ. بابابزرگ!!! بابابزرگ درباره پراگ می دونست و به من نگفته بود! اعصابم خرد شده بود! ناگهان فکری به سرم زد. فقط امیدوار بودم که باشگاه محله اسمیت سیزن همان جایی باشد که قبلا بود.

حدود یک بیست دقیقه بعد داشتم با مسیول باشگاه چک و چانه می زدم تا من رو عضو کنه. فریاد زدم:خانم! من واقعا همه مدارک رو آورم که شما باور کنید من یک تنیسور حرفه ای هستم! مسابقات زیادی شرکت کردم و حدود 8 ساله که تنیس کار میکنم! اصلا اجازه بدید من مدال هام رو نشون بدم! زن لبخند زد:خب چرا زودتر نگفتی که مدال داری!این فرم رو پر کن،باهات تماس میگیریم. و یک برگه جلوم گذاشت.

فرم رو که پر کردم،تصمیم گرفتم برم کافه اسمیت سیزن.کافه ای که از بچگی من اونجا بود.به کافه رسیدم و وارد شدم.امیدوار بودم صدای زنگی رو بشنوم که هر وقت وارد کافه میشی به صدا در بیاد!اما دیگه همچین زنگوله ای بالای در آویزان نبود.صندلی های قرمز و زرد و سرمه ای سر جایشان نبود و به جاش صندلی های پایه بلند قهوه ای تیره و قهوه ای کمرنگ گذاشته بودند! وقتی رفتم تا یک شکلات گلاسه مخصوص سفارش بدم،مسیول همیشگی،آقای سامری اونجا نبود.همه چیز تغییر کرده بود!کافه عوض شده بود،باشگاه عوض شده بود،خیابان ها عوض شده بودند!حتی مامان و بابابزرگ هم عوض شده بودند!اسمیت سیزن،دیگه اون محله قدیمی نبود! ده دقیقه بعد،همونظور که توی کافه نشسته بودم و به پراگ فکر می کردم،گوشیم زنگ خورد.صدای همون زن توی باشگاه بود!گفتم:گفته بودید تماس میگیرید اما فکر نمی کردم انقدر زود!زن خندید:خب آره.حالا میریم سر اصل مطلب.تو میتونی بیای اینجا و مربی تنیس باشی.ما در روز 10 ساعت زمین در اختیارت قرار میدیم.سود هم 50% هست.نصف میشه در واقع.جواب دادم:خوبه مشکلی نیست.از فردا بیام؟ و قرار شد که من از فردا برم باشگاه!

خوشحال بودم!و حتی پراگ هم نمی تونست اون خوشحالی رو خراب کنه!تصمیم گرفتم برم پیش بابابزرگ و شب رو همونجا بمونم.توی راه،به درخت ها نگاه کردم.درخت هایی که نه مثل گذشته بودند و نه مال گذشته.وقتی رسیدم،بابابزرگ با پیژامه اومد دم در و دستپاچه گفت:اوه تویی جین!چرا خبر ندادی؟من لباسم مناسب نیست!حالا بیا تو. گفتم:اشکال نداره بابابزرگ.من.....من میتونم شب رو اینجا بمونم؟ جواب داد:البته که میتونی دخترم! فقط من باید شام درست کنم. با اینکه عاشق غذای های بابابزرگ بودم،نمی خواستم تو زحمت بیفته.برای همین گفتم:نه بابابزرگ.لازم نیست.میتونیم از بیرون غذا سفارش بدیم!

خونه بابابزرگ مستقر شدم و قرار شد که با هم یک فیلم ترسناک ببینیم.از همان هایی که بابابزرگ دوست دارد و می گوید باید فقط حواست به فیلم باشد نه چیز دیگری! بابابزرگ گفت میره توی اتاقش تا پتو های به قول خودش مخصوص فیلم رو بیاره!یک دقیقه گذشت و خبری نشد!گفتم:بابابزرگ؟؟!! جوابی نیومد!یک بار دیگه فریاد زدم:بابابزرگ؟ باز هم جوابی نیومد! بلند شدم و توی اتافش رفتم.بابابزرگ روی زمین افتاده بود و قلبش را گرفته بود!


۱۸
۸
می‌گل
می‌گل
می‌گلم،عاشق موسیقی و فیلم و کتاب.5w6)(ESTJ))
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید