یک سال از زمان نامزدیشان که نه،آشناییشان گذشته بود.از آن نامه دادن هاو ملاقات های پنهانی پر استرس. شب قبل ،امین (پسر همسایه شان)قول داده بود که بعد از برگشتن برادرش از جبهه، درخواست خواستگاری اش را در خانواده مطرح کند، وقتی تمام خانواده دور هم جمع شدند. برادرش قرار بود مراسم عروسی اش را بگیرد. خوشحال بود. بلاخره می توانست بدون هیچ هراسی با امین"مرد آرزوهایش" در شهر راه برود و گپ بزند.
هر روز صبح اولین کارش این بود که اتاق امین را نگاه کند.نزدیک پنجره شد و پرده را کمی کنار کشید. به اتاق امین خیره شد. با خودش فکر کرد که دیگر چیزی به آرزویش نمانده است.در همین فکر بود که دو موتور سوار نزدیک خانه ی شان شدند. یکی از موتور پیاده شد و زنگ در را زد. مادر امین بود که در را باز کرد. مرد کمی صحبت کرد و ناگهان مادر امین نقشِ بر زمین شد. سریع از پشت پنجره کنار رفت و خودش را به در حیاط رساند. مرد را کنار زد و مادرش را در آغوش گرفت. جریان را جویا شد. برادر امین شهید شده بود. انتظارش را نداشت. حالا مجبور بود تا برای آرزویش تا یک سال دیگر منتظر بماند. روز بعد هم امین را ندید. و حتی روز های بعد. یک روز که خواهر امین برای احوالپرسی به خانه شان آمد. نامه ای از امین را به او داد. "دیگر منتظرم نمان،محبوب من. همه چیز بین ما تمام شد. بعد از شهادت برادرم،من باید از همسرش مراقبت کنم. همیشه به یادت هستم" .سرش به شدت داغ شد و دیگر چیزی متوجه نشد.
بعد ها با خبر شد که امین برای شروع زندگی اش به شهر دیگری رفته.
