امروز می خواهم راجع به نحوه تدریس گرامر صحبت کنم . من معمولا گرامر رو در صحبت های خودم به کار می برم .سعی میکنم اول خودم در صحبت کردن به کار ببرم بعد از اون وقتی که سعی کردم که یک پیش زمینه ای در ذهن شاگردان ایجاد کنم، کم کم بچه هارو رو تشویق میکنم به سمتی که این گرامر رو استفاده کنند،یعنی اولش بدون اینکه ساختار گرامر را متوجه بشوند از گرامر استفاده می کنند و سپس وقتی که چند بار استفاده کردند؛ در آخر صحبت ها، شروع می کنم به تدریس ساختار و نحوه ی استفاده ی گرامر از صفر تا صد. معمولا سعی می کنم که قبل از اینکه به گرامر اصلی برسم پیش زمینه هایی که برای تدریس گرامر لازم هست رو یاد آوری کنم و چند مثال باهاش بزنم و چند تا مثال از شاگردانم بخوام و سپس آسون ترین نحوی که میتونم گرامر را درس بدم روی تخته می نویسم و آسانترین ساختار رو خودم برای تمام صیغه ها و تمام ضمیرها به کار می برم و استفاده می کنم و بعد از اون از کلمه های بزرگ تر و سخت تری استفاده می کنم و در مرحله آخر سعی میکنم که اجزای بیشتری رو به جمله اضافه کنم تا جمله ی کامل تر و به نحوی پیچیده تری را داشته باشیم. شاگردان باید از آسون ترین جمله تا سخت ترین جمله رو در کلاس دیده باشند و بتوانند باهاشون مثال بسازند . در آخر بسته به سختی و آسونی گرامر ،باید حدود ۱۰ تا ۲۰ جمله برای جلسه ی بعد برای من بیاورند تا براشون چک کنم.معمولا گرامر خسته کننده ترین قسمت کلاس هستش که شما میتونین با مثال های خنده دار و جالب از این حالتش کم کنین.