ساعت

به نام خدا

از زمانی که بچه بودم یادم می آید به ساعت های گوناگون

علاقه ی زیادی داشتم یعنی از زمانی که به مدرسه میرفتم ، در آن دوران دوستان و هم کلاسی هایم

ساعت های رنگی رنگی بر دست داشتند

و هر کدام از رنگ ها مرا جذب خود می کرد

آن زمان من ساعتی نداشتم چون بسیار گران بود

از آن زمان حسرت داشتن ساعت بر دلم ماند .

روزی با مادرم در خیابان قدم میزدیم و مغازه ساعت فروشی نبود که من نبینم

و داخل نشوم ، آن زمان خوشحالی من دیدن ساعت ها با تنوعات گوناگون بود

به داخل هر مغازه که می رفتم در عالم‌رویاهایم

خودم‌ را تصور میکردم که تمامی ساعت ها

برای من و متعلق به من هستند

از چشمانم قلب میبارید و سال ها با داشتن ساعت های فراوان بزرگ و بزرگ تر میشدم

و خود را صاحب تمامی ساعت ها میدانستم ،

یک روز که از مدرسه به خانه می آمدم توجه ام به یک‌ ساعت طلایی و سفید رنگ جلب شد ؛

آن ساعت با تمامی ساعت هایی که دیده بودم

فرق داشت و خیلی چشم نواز و زیبا بود

به داخل مغازه رفتم و قیمت ساعت را پرسیدم

خیلی گران قیمت بود

، چون نمیتوانستم بخرم آن را در دست کردم تا آرزویش بر دلم نماند ، بهانه ای آوردم و از مغازه خارج شدم ، بعد از آن روز به خودم قول دادم

هر طور که میشود پول هایم را جمع کنم

و آن ساعت جذاب را برای خودم بخرم ،

چند ماه گذشت و تولدم نزدیک بود ، هرروز کار همیشگی ام این بود که بعد از مدرسه به آن مغازه ساعت فروشی بروم و ساعت را تماشا کنم

مثل دیدن یک فیلم سینمایی .

تولد هجده سالگی ام رسید و خانواده ام با بضاعت کم تولدی کوچک به رسم یادبود برایم تدارک دیدند

کیک شکلاتی که مادرم پخته بود را فوت کردم

و حالا نوبت به باز کردن کادو رسید ، فقط یک کادو

روی میز بود ،در حالیکه نمیدانستم چه چیزی است

باز کردم و در کمال ناباوری دقیقا همان ساعتی

بود که مدت ها در آن مغازه مرا جذب کرده بود

اشک در چشمانم حلقه زده بود ، آن را در دست انداختم و آنقدر خوشحال بودم که گویی قند در دلم آب میشد ، فردایش که بیدار شدم ساعت سرجایش نبود ، خواهرم آن را برداشته بود و نمیدانستم که آن را کجا گذاشته و فراموش کرده بود

، آنقدر ناراحت بودم و عصبانی که دلم میخواست خواهرم را بکشم ؛ همه جا دنبالش گشتم که پیدا نشد ، ناگهان ازخواب پریدم

و بیدارشدم و دیدم ساعت سر جایش است

ساعت را در دستم کردم و خوابیدم

کابوس بدی بود .