چکیده
بیماریهای مزمن علاوه بر پیامدهای جسمانی تأثيرات قابل توجهی بر سلامت روان دارند و کیفیت زندگی بیماران را تحت تأثیر قرار می دهند. با این حال برخی افراد در مواجهه با این بیماری ها سازگاری روانی بالاتر و زندگی با كیفیت تری تجربه میکنند این مقاله با مرور شواهد علمی به بررسی عوامل موثر بر سازگاری روانی با بیماریهای مزمن می پردازد. یافته ها نشان میدهد که سازگاری یک پدیده چند بعدی است و تحت تأثیر عوامل فردی روانی و اجتماعی قرار دارد. سبک های مقابله ای فعال و مسئله محور تاب آوری روانی ادراک مثبت از بیماری و معنا بخشی به تجربه های مرتبط با آن حمایت اجتماعی مستمر و ویژگی های فردی مانند خودکار آمدی امید و خوش بینی نقش کلیدی در ارتقای سلامت . روان و کاهش فشارهای روانی بیماران دارند. درک این عوامل میتواند مسیر طراحی مداخلات بالینی و آموزشی را برای بهبود کیفیت زندگی و سازگاری بیماران مزمن هموار سازد.

