
°
اینهمه گیاه تو خونه من اومده و هر کدوم هدیه به دوستی شده و رفته اما این بچه یه چیز دیگه است. با همه فرق داره. شده پاره تنم. یه روز منو نبینه صدای گریه اش همسایه ها رو هم به گریه وا میداره. چنان وابسته شده به من که فقط از توی دست من آب میخوره. یه روز باهام حرف نزنه، روزش شب و شبش روز نمیشه. برخلاف گلدونای دیگه خونه ام، تنها گیاهیه که حق داره منو به اسم کوچیکم صدا بزنه.
هرچند نمیدونم اسم کوچیکمو به اون یکی ها گفتهام یا نه.
روزی که دیدمش، زمهریر برف داشت تنشو میخورد، زیر سطل فلزی بزرگ زباله سر کوچه، مثل یه حیوون خونگی پیر شده، یه کودک ناخواسته سر راه گذاشته شده، یه بیمار جزامی رها شده داشت خودش رو به مرگ می سپرد. به رو روی زمین دراز کشیده بود و نفسهای آخرشو می کشید.
جوری که به عزت و مناعت طبعش بر نخوره بلندش کردم آوردمش خونه. لباس نو تنش کردم و دستی به سر و روش کشیدم.
سرمای هوا و قلب صاحب قبلیش هیچی ازش باقی نذاشته بود. فقط تکه ای چوب بود، فقط.
هر روز با ویلچیر می بردمش پشت پنجره تا آفتاب بگیره، هر پنج روز یکبار که سطح خاکش خشک میشد بهش آب میدادم. گذاشتمش بغل گلدونای دیگه، اونا باهاش حرف میزدن و به زندگی امیدوارش میکردن. هفته پیش بود که دیدم سر شاخه ها و روی تنش پر از جوونه شده.
محبت، چوب خشک رو گیاه میکنه.
امروز یه لحظه خودم اومد جلوی چشمم. اول نشناختمش، خودشو معرفی کرد. ازش خجالت کشیدم و خودمو زدم به اون راه و گفتم: ببخشید بجا نیاوردمتون.
با بزرگواری به روی خودش نیاورد. دستش توی دست تو بود.
لبخندی زد و بهم گفت : من ازت چیزی به دل ندارم خودتو ازم قایم نکن.
چقدر شکسته شده بود ولی. حواست بهش باشه.
#کم_نیار
#توکل_کن
#ادامه_بده
#فردا_مال_ماست
پن
خودت بگرد خودتو پیدا کن. هر کسی شانس اینو نداره که کسی پیداش کنه.
پن۲
خسته بشو، ولی نبُر.
#مداد_سیاه