ویرگول
ورودثبت نام
مداد سیاه
مداد سیاهمتیو کاتبرت، پدرخوانده آنه همکلاسی آنت و لوسین همسایه مجید و بی‌بی پادکست هفت چنار
مداد سیاه
مداد سیاه
خواندن ۱ دقیقه·۷ سال پیش

پاسخ مرقومه

°

عزیزه تو را بمیرد

سلام

حجره سینه را که نوشتی از زلفهایم پریشان تر شده راست گفتی، گیس دختر که به کمر رسید آستین سر خود میشود ورپریده. حسابِ حرف زن جماعت را دیگر نمی برد، تمشیت شان دست شما را می بوسد که مردید.

لچک چه قابل، قیلوله که میکنید رو اندازتان کنید. دل که پیش شما مانده را پس نفرستید.

خدا عزیزه را نبخشد اگر دل آشوبتان کند. اگر گفتیم مرقومه را مهر کنید مقصود آن بود که انار بیگم‌ باجی جز از همان شاخی که شما کاغذهایتان را به آن می بندید، از شاخه دیگری بار نداده. پیرزن را خیالات برداشته که حکما کاغذ کاغذِ خداست و خط خطِ آقا.

عزیزه به قول گفتنیِ آقاجانش، رطب بالای نخیل هست اما شما هم چشم بد دور، از قامت کم ندارید. نگرانی برای چه؟

پرسیده بودید کی میرسیم. قد آفتاب که به پهنه ایوان نرسد، ما میرسم.

اینجا فصل فصلِ نرگس است، کاغذ را بر دیده کشیدم، در خلوت باز کنید عطرش رسوایتان نکند.

تصدقت گردم کاغذها را آهسته تر ببوس، خوبیت ندارد جلوی آقاجان لپهایمان سرخابی شود.

کاش گماشته داشتید تا راپورت جان نثاری هایمان را معروض می داشت.


عزیزه بلا گردانتان، بوسه باشد خودمان که آمدیم، ترس دارم کلمات مدهوش شوند معانی را اشتباه القاء کنند.


دلتان اداره تامینات

ما سلطان بی کفایت قجری نیستیم دست از مُلک بشوییم.


#مداد_سیاه

۵
۲
مداد سیاه
مداد سیاه
متیو کاتبرت، پدرخوانده آنه همکلاسی آنت و لوسین همسایه مجید و بی‌بی پادکست هفت چنار
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید