
°
بین الطلوعینِ صبح که چشمانتان باز شد یاد بیدار شدن فرشته های روزی افتادم، یاد باز شدن درِ شیشه عطر، چقدر هوایتان خوب است.
رو اندازتان را کنار زدید، چین های دامنتان ترکستان شرقی است که باید حذر کرد، اما پیراهنتان ماچین. پر از برگ های توت و تارهای ابریشم. میشود با عطر آن تا انطاکیه رفت، تا سواحل مدیترانه.
تنتان اول صبحی بوی حوا میدهد، بوی آدمِ قبل از سیب، پیش از غریزه.
سلام کن، سکوتت بلواست، بلوای سالهای وبا، سالهای قحطی قند.
به شما گفته بودم قربانتان چه جای قشنگی است؟ بار اول که رفتم رد پا دیدم. اما برایش در گذاشتم تا کسی غیر از خودم آنجا نرود. پرچینهای بلندی دارد و مَرغزارهایی وسیع. میشود ساعتها دور آن دوید و به نقطه اول نرسید. ظهرها میشود زیر سایه تبریزی هایش آسوده رمید. آخرین بار دیروز صبح رفتم. پیراهنتان را که از لای درب باز اتاقتان، افتاده روی تخت دیدم و جای دستتان را روی آینه.
هر روز صبح می روم و شب نشده بر میگردم. بارها خواسته ام بر نگردم اما نمیشود، حیف است. باید هر روز به شوق شما از خواب پرید، وگرنه مردن برای شما که از گنجشکها هم بر می آید. ندیده اید هر روز می میرند برای خرده نانهای سفره شما؟
خانم! پیشانی تان عرش است، شانه هایتان کرسی و گردنتان ساقه ای نور از میانه کرسی تا پایه های عرش که بر چشمهایتان استوار است. حیف. حیف که دلتان با ما نیست و الّا هر سه بوسیدنی بود.
شانه می کشید؟ صبر کنید، جایی نروید، همینجا مقابل آینه بنشینید الآن بر میگردم،
از قربانتان.
#مداد_سیاه
عیسی فرمود: چه سخت خواهد شد تعجب شما حقاً، و همانا خواهید گفت که ایشان بیخردان و دیوانگانند و اگر دیوانه نباشند پس ایشان بیپروایانند.
آن گاه گریسته و فرمود: همانا عشاق جهان هر آینه ایشان چنانند.
#عیسی_مسیح علیه السلام
#انجیل_برنابا باب ۱۴۱ آیات ۱۸ و ۲۰