ویرگول
ورودثبت نام
مداد سیاه
مداد سیاهمتیو کاتبرت، پدرخوانده آنه همکلاسی آنت و لوسین همسایه مجید و بی‌بی پادکست هفت چنار
مداد سیاه
مداد سیاه
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

ساده، کوتاه اما زیاد

°

ساده

کوتاه

اما گرون...

مثل نقاشی کودکی پنج ساله که قرار است هدیه روز تولد مادر زیبایش شود؛

ساده

کوتاه

اما معمولی...

مثل یک گلدان سفالی تراش نخورده خالی که پیرزنی، شمعدانی لب حوضش را در آن میکارد؛

ساده

کوتاه

اما به یاد ماندنی...

مثل لذت کودکی فقیر از آب بازی در حوض پارک بجای رفتن به دریا؛

ساده

کوتاه

اما عزیز...

به ارزش پیژامه مامان دوز پسربچه ای تازه مادر از دست داده؛

ساده

کوتاه

اما لطیف...

به برکت برگ روزنامه ای که سجاده و سپس زیر انداز ناهار و استراحت رفتگر کوچه میشود؛

ساده

کوتاه

اما بی بزک...

به زیبایی نقاشیهایی که با بسته مداد رنگی شش رنگی کشیده شده؛

ساده

کوتاه

اما گرامی...

به قداست تکه ته دیگ سوخته ای که به منتظر آخر صف غذای نذری رسیده؛

ساده

کوتاه

اما قشنگ...

به ذوق و شوق پوشیدن چکمه‌ لاستیکی نو برای دخترکی دستفروش؛

ساده

کوتاه

اما پر امید...

به سختی خرمالوهای سبز در انتظار پاییز، بر سر شاخه های درختهای شهریور؛

ساده

کوتاه

اما پخش شده...

به بهم ریختگی طرح اناری لبهای ناشیانه رژ خورده دختر تازه عروس نوکر خانه زاد خان بالا؛

ساده

کوتاه

اما به یاد ماندنی...

همچون شرم اولین بوسه، که یقه را خیس میکند جای گردن؛

ساده

کوتاه

اما کشدار...

اندازه دلهره یواشکی آب خوردن دختری روزه دار و نه ساله، نزدیکهای صلاة ظهر ماه رمضان؛

ساده

طولانی

اما عجیب...

مثل شادی خشدار مستمند مسلمانی که کیسه ای اشرفی پیدا کرده، نه دلش می آید پسش دهد، نه اجازه دارد خرجش کند؛


ساده

کوتاه

اما زیاد....

دوستت دارم.


داستانکشعر سپیدعاشقانهسادگی
۳
۲
مداد سیاه
مداد سیاه
متیو کاتبرت، پدرخوانده آنه همکلاسی آنت و لوسین همسایه مجید و بی‌بی پادکست هفت چنار
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید