
°
انگار یه چیزی جا گذاشته و اومده برش داره، زمستونو میگم. وایسادم پشت پنجره گرفتمش به حرف.
میگم کجا؟ چایی گذاشتم، وایسی دم میکشه. اول به ساعتش نگاه کرد بعد گفت: پس دو تا لیوانی ترکی بیار، فعلا وقت دارم، دیرم نمیشه.
رفتم چای بریزم که داد زد: فندکت کجاس؟ بعد گفت این بچه رو ببر تو، سرما اذیتش میکنه. لیلا رو میگه. گلدون کوچیکی که پریشب خدا داد بهم و گفت اسم تو رو بذارم روش؛ لَیلی.
براش از آقا مجید گفتم، از دختر احمد رپه که بهش میگم زیبای بی زبون، از ستار که بهش میگم بستنی یخی لیمویی از شجریان که صداش مثل پشمک میچسبه به دست و صورت آدم، از نیمه شعبون و انتظار که خود رسیدنه، از مهمونی ای که دلم برای افطارش تنگ شده، از آینه ای که بهترین هدیه است برای یار تا خودشو توش ببینه کیف کنه، از دلم که واسه تو تنگ شده. اینکه چقدر دلم دستاتو میخواد.
قندشو زد تو چاییش و گذاشت دهنش وگفت: خب از اول همینو بگو لعنتی. خوشت میاد آسمون به ریسمون ببافی؟
بعد گفت زیرپوش کُرکدارم رو گوشه آسمونی که خونه یارت زیرشه جا گذاشتم، دم غروب میرم برش دارم. بهش بگو بیاد لب پنجره، سلامتو بهش میرسونم.
گوشه لپش رو بوسیدم. اونم گفت بارون میشم میشینم رو صورتش، خوبه؟ راضی شدی؟
گفتم جبران میکنم.
بانو
بی زحمت غروب بروید لب پنجره.
#مداد_سیاه
#ابروبادومهوخورشیدوفلک_پشت_منند