در تو

°

مثل بادبادکی که نخش تو آسمون پاره شده؛

به کجا گیر کنم؟

مثل کشتی ای که وسط اقیانوس، زنجیر لنگرش پاره شده؛

کجا پهلو بگیرم؟

مثل کیفی خالی که توی قفسه های انبار اشیا گمشده خاک میخوره؛

کی تحویلم میگیره؟

مثل بوته گیاهی استوایی بومی آمریکای جنوبی که از ریشه کندنش؛

حالا تو کدوم آب و هوا ریشه کنم؟

دنبال دستی که نخت رو بگیره؟ دنبال اسکله که پهلو بگیری؟ دنبال تحویلداری؟ یا دنبال آب و هوا؟

توی قلب آسمونی، نمی‌بینی؟ توی دل دریا، تو امانتداری حرم، توی دستای باغبون.

یه نفس آرامش میخواستی، یه جفت ریه داد بهت. زنده‌گی کن.

از خودم خوشم میاد وقتی تو ازم خوشت میاد