ویرگول
ورودثبت نام
مَشْدی‌‌مُحَندِثه
مَشْدی‌‌مُحَندِثهدر حرکتی میان برزخِ «بودن» و «شدن»
مَشْدی‌‌مُحَندِثه
مَشْدی‌‌مُحَندِثه
خواندن ۱ دقیقه·۴ سال پیش

آدم چطور به دلش حالی کنه که هم سخت گذشته و هم زود؟!

یکی‌یکی داشت یادم می‌آمد. صبح‌هایی که با چشم‌ خواب‌آلود می‌نشستم پشت مانیتور و چشم می‌گرداندم پی نقطه‌ویرگولی که جامانده باشد یا املای غلط کلمه‌ای یا ناخوانابودن مقدمه‌ای و ناقص‌بودن نتیجه‌گیری‌ای.

روزهایی که گوش تیز می‌کردم به ترندهای اخبار روز گردشگری و می‌چپاندمشان توی تقویم انتشار. بعد تب‌به‌تب کرومی که پیش رویم باز بود را زیرورو می‌کردم تا ببینم رقبا در چه حالند و نسبتشان با احوالات بلاگ ما چطور.

حالا همین یک‌ربع حاضر، داشت ۴ ماه و اندی روز گذشته را تحقیر می‌کرد. سرپرست گفته بود گزارش انتشار چهارماه گذشته را برسانم دستش. و منی که باید نتیجهٔ ده‌ها روز خستگی پلک و سوزش چشم، ذُق‌ذُق‌کردن نوک انگشتان و تیرکشیدن شانه، داغی سر و سوت‌کشیدن گوش را و همه‌وهمه را می‌ریختم توی یک فایل تکست زِپرتی و به سمع‌ونظر مبارک می‌رساندم.

انصاف نبود. از صفر تا صد این گزارش در کمتر از یک‌‌ربع آماده می‌شد و قرار بود بار سنگین سرگذشت پرفراز‌ونشیب چندصد مقالهٔ درونی‌اش را به دوش بکشد.

می‌گویم این ۱۵ دقیقه آن ۴ ماه را تحقیر می‌کرد چون نه بلدِ این روایت بود و نه شاهد آن. یک فایل تکست چندصد کاراکتری چگونه از پس روایت حالات عمیقی که طی صد‌وچندی روز بر جان و جسم آدمی گذشته است، بر می‌آید؟ اما قرار بود بربیاید، در حالی‌که هیچ لایق این پیغام‌رسانی نبود.

قرار بود یک‌‌ربع بشود مساوی ۴ ماه و چند روز. توی ریاضیات و حساب منطقی نیست؛ ولی کی دنیا را دیده که بابت بی‌حساب‌وکتا‌ب‌بودنش حساب پس بدهد؟

راستی که انصاف نیست که این‌چنین بی‌محابا هم سخت بگذرد و هم زود.

زمانتناقض
۵
۰
مَشْدی‌‌مُحَندِثه
مَشْدی‌‌مُحَندِثه
در حرکتی میان برزخِ «بودن» و «شدن»
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید