من کلا آدم اهل مطالعه ای نبودم، نمیخوام بگم الان اهل مطالعه ام اما علاقمند به مطالعه ام. مطالعه کردن جذابه اما چیزی که چند وقتیه من رو غرق خودش کرده فکر و خیاله، اوج لذت و اوج درد در حالی که انقدر روی مبل دراز کشیدی که گردن و کمرت درد میکنه، اما میدونی داری ازش لذت میبری چون اوج، اوجه، نگو این کجا و آن کجا که خیلی بی ابی :)
خلاصه اینکه بعد از دوسالی گاه و بیگاه، جا و بیجا سر از یاداشتهای گوشی در آوردن، امروز تصمیم گرفتم از این به بعد یه جور دیگه بنویسم، به نظرم اینجوری جسورانه تره!
خیلی مهم نیست من اینجا واقعا ناشناسم یا شما من رو میشناسین، چیزی که مهمه اینه که ابراز کردن افکار و احساسات چیز خوبیه.
ارادتمند و مسئول در قبال شما که وقت میذارید و میخونید هستم، پس سعی میکنم چیزی که مینویسم بی مایه نباشه.