گاهی با خودم فکر میکنم چرا من؟
چرا من باید دست داشته باشم برای نوشتن؟
چرا من باید قدرت یاد گیری داشته باشم ؟
چرا من نباید خوشبخت تر باشم؟
دیروز که تو خیابون قدم می‌زدیم یه دختر کوچولو رو دیدم کنار مامانش، مشخص بود مامان و بابام دستشون به دهنشون می رسند. همون زمان یه دختر کوچولوی دیگه که لیف حمام می فروخت اومد کنار اون یکی بچه و داشت مامانش و التماس می‌کرد تا فقط ازش یه لیف بخره، همون موقع که دختر مایه دار منتظر سرو غذاش بود... هیچوقت یک با یک برابر نبوده.
