فریاد آرام

با صدای بلند آغشته به بغض گفتم:
+قبل اینکه بره تو اون اتاق عمل کوفتی میدونی چی گفت؟
واکنشی نشون نداد و سکوتش ادامه پیدا کرد
قدمی بهش نزدیک‌تر شدم
بغض اجازه‌ی ادای کلماتو بهم نمیداد
+گفت. . . گ..فت
دعا کن. . . چشمام‌و برای. . . همیشه ببندم
هق هقم بلند شد
+گفت. . .
دیگه چشمام نمیتونه عشقی که بهش دارمو فریاد بزنه و دیده نشه
زانوهام دیگه نمیتونست وزنمو تحمل کنه
جلوی پاش روی زمین افتادم و ضجه زدم
برای رفیقی عزیزتر از خواهرم
میون گریه‌هام با التماس گفتم
+امید . .‌ .
چشاتو باز کن. . .(هق‌هق گریه)
ببین چه بلایی سر آرام آوردی. . .(باز هم هق هق گریه)
به سختی بلند شدم جلوش ایستادم
اشکامو پاک کردم و گفتم
+به خداوندی خدا اه این دختر دامنتو میگیره!
مبهوت خیره به من شده بود
نمیتونستم بغض و سکوت اون فضارو تحمل کنم
چند قدم عقب رفتم
روی پاشنه پا چرخیدم و شروع به دویدن کردم به سمت مقصدی نا معلوم

#مسحورنوشت
-دستنویس
-فریاد‌آرام