نوشته ای از زبان روحم
روح کمال طلب ما همیشه در حسرت آرزوهایی است که دستش به آنها نمیرسد.
دلم میخواهد آن سوی آسمانها را ببینم
به اعماق زمین سرک بکشم
گرداگرد جهان بگردم و بدانم در هر گوشه ی این خاک
زندگی چگونه نفس میکشد.
دلم میخواهد در اندیشه ی آدمیان سفر کنم
دلها را بخوانم
و از میانشان بهترینها را برگزینم
و نام «دوست» بر آنان بگذارم
که از این پیکر رها شوم
بال بگشایم در سرزمین رویاها
و سبک بار
آزاد از بند دنیا
پرواز کنم.
#معصومه_ابراهیمی