مستراجو و چهل دزدبغدادچهل

روزی روزگاری یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود که شاید کبود هم نبود وصورتی بود جوانی علاف بیکار به نام مستر اجو زندگی میکرد که مهندسی کامپیوتر خوانده وبه تازگی با دخترکی به نام مریم پیوند زناشویی بسته بود آنها از دار دنیا هیچ نداشته جز کشکی که هرشب آن را سابانده وبا نون خشکی میل میکردند.
زن مستر اجو خواهری داشت که چون با مرد ثروت مندی مزدوج شده بود فخر فروشی کرده و طبق طبق افاده هایش رابرفرق سر مریم میگویید .مریم که تحمل زندگی برایش سخت گشته بود به جان مستر اجو نق میزد که برو کار کن نگو کار چیست مستراجو جواب میداد که کو کار کارنیست کجا بروم کار کنم من میخواهم رئیس خودم باشم زیر دست کسی کار نمیکنم
مریم گفت من نمیدانم یا کار پیدا کن یا می رم خونه بابام
مستراجو بیچاره هم به فکر چاره افتاد تصمیم گرفت برود و پس اندازش را ازبانک دراورده وبا ان کار وکاسبی راه بیندازد سپیده نزده به بانک رفت تا پس اندازش را دریافت بدارد انجا با صحنه عجب آوری روبه رو گشت چهل دزد بغدادی را دید که پول های گنده گنده باخود آورده اند تا به حسابشان واریز کنند مستر اجو سخت اندوهگین گشته وبه خانه بازگشت(مردک توقع داشتی مث علی بابا همونجا پولا رو بدزده با اون سیستم امنیتی)
خلاصه کلتونو درد نیارم زن مستر اجو گفت تورا چه شده است ازچه روی غمگینی مستر اجو تمام ماجرا را گفته واضافه کرد من اینهمه درس خواندم دانشگاه شریف بودم بیکاروعلاف وان دزدان پولهای گنده گنده را به جیب میزنند
زنش گفت میگویی چه کنیم مستراجو گفت آنها را هک میکنم حساب بانکیشان را
مستراجو چندین شبانه روز انگشتانش رابرصفحه کلید بالا وپایین کرد صفحات جعلی بانک ساخت تا بتواند آنها را هک کند ابروباد و مه و فلک همه درکاربودند تابالاخره توانست آنها را هک کند وپولها رابه حساب خود واریز کند فریاد شادی برآورد پایکوبان مست و خوشحال به بانک رفت وپولها را گرفت به خانه آورد دزدان بغدادی که تا اینجای کار در خواب ناز بودند با صدای زنگ تلفنی بیدار شدند کسی ازپشت خط تمام ماجرا رابرای رئیس دزدها گفت خداحافظی کرد رئیس دزدها سخت عصبانی گشت آنها نمیتوانستند به پلیس فتا شکایتشان رابرده، چون پلیس رد پولهایشان را گرفته وکند کارهای مافیایی شان درمی آمد تصمیم گرفته خود دست به کار شده و مستراجو را گوشمالی دهند
یکی از دزدها مامور شد خانه مستراجو بیابد او وقتی خانه رایافت برآن نشانه ای به علامت ضربدر قرمز کشید تا وقتی با دوستانش برای گرفتن یقه مستراجو و جواب دادن او می آیند خانه را گم نکنند
دزد رفت و به رئیسش اطلاع داد رئیسش با پتک برفرق سرش کوفته وگفت آبله اون داستان علی بابا بود که علامت ضربدر کشیدند الان خانه ها پلاک و کد پستی دارند دزد ابله گفت آه جدا دقت نکرده بودم
مستر اجو وزنش بر در تمام خانه ها علامت ضربدر قرمز کشیدند تا دزدها گیج شوند
دزدها شبانه آمدند نتوانستند خانه را پیدا کنند تصمیم گرفتند یکی از همسایه ها را گروگان بگیرند آنها کوکب خانم را گروگان گرفتند کوکب خانم نه تنها خانه رابه آنها نشان داده بلکه حاضر شد درعوض پول به دزدان اطلاعات دیگری هم بدهد
روزی کوکب خانم به خانه مستراجو رفته و با مریم هم کلام شد مریم گفت قراره نذری قیمه پخته و بین در همسایه پخش کنن کوکب خانم به دزدها اطلاع داد رئیس دزدها گفت برو وبه زن مستراجو بگو من کسی رو میشناسم که گوسفندهای خوبی داره کوکب خانم رفت وبه مریم اطلاع داد مریم هم قبول کرد وگفت پس فردا منتظرم
آنها تصمیم گرفتند در قالب گوسفند به خانه مستراجو بروند و او را گرفته وبا شکنجه او را وادار کنند جواب بدهد آنها لباسی ازپشم گوسفند دوخته خود را جمع و جور کرده و ولباس را برخود انداخته وبه سمت خانه مستراجو رفتند .39 گوسفند چاق وچله که بع بع میکردند.رئیس در زد و مریم در را باز کرده و سلام علیکی کرده پول گوسفندا رو حساب کرده وان ها رابه داخل حیاط هدایت کرد .
شب که همه خواب بودند یکی از دزدها لباس گوسفندی را درآورده وبه پشت پنجره اتاق مستراجو رفت مریم که خود را به خواب زده بود چشمانش را باز کرد و گفت اونجا کیه کیه پشت شیشه کیه سایشو من میبینم
دزد گفت بع بع منم منم بز بز قندی هستم
مریم گفت که بزبزقندی هستی وایسو برات علف شیرین بیارم آنها روغنی را که از قبل داغ کرده بودند برسرتاپای دزد ریختن مریم گفت بیا اینم علف شیرین دزد فریاد برآورد سوختم سوختم دزدها همگی لباس گوسفندی را درآوردند تا ببیند این فریادها بخاطر چیست دوستشان را باظاهری تاول زده دیدند که آه از نهادش بلند شده
دزدها فریاد زدند مستراجو میکشیمت جواب بده ببینم چرا حساب ما را هک کردی چرا پولهای ما رو دزدیدی مستراجو گفت عزیزاکانم بیاید جلو تا جواب بدم دزد دوم رفته و روغن داغ را بر سر تا پایش ریخته شد فریاد برآورد
دزد سوم هم رفته وگفت مستراجو جواب بده چرا پولامونو دزدیدی مستراجو گفت
عزیز کم بیا جلو تا جواب بدم او هم رفته وروغن داغ را نوش جان کرد وبه ترتیب دزدهای بعدی هم دچار همان بلائی که برسر دوستانشان امده بود شدند
دزدها پابه فرار گذشتند
مستراجو گفت : عاقبت کسی که ازمن جواب بخواد همینه کسی که هوس کرده وا زمن جواب بخواهد هوسش راباروغن داغ جواب میدهم مبادا ازمن جواب بخواهی من هرگز جواب نخواهم داد.
هیچ وقت از مسابقه و رقابت خوشم نمیومده ولی گفتم فضای مجازیه کسیم منو نمیشناسه یه چیزکی بنویسم
مستر اجو جواب میدهدحال خوبتو بامن تقسیم کن; مسابقه دست انداز