
در شروع مقدمه کتاب راهنمای بازیهای ایران نوشته خانم ثریا قزل ایاغ می خوانیم، زیست شناسان و رفتارشناسان گفته اند که علاقه انسان به بازی، ارتباطی تنگاتنگ با کنجکاوی های او در کشف و شناخت خود و محیط پیرامونش دارد. اما روان شناسان بر این باورند که بازی وسیله ای برای کسب لذت فردی و ایجاد تنوع در زندگی است.
جامعه شناسان اعتقاد دارند که انسان با پرداختن به این بازی ها «رفتارها و گرایش های اجتماعی را تمرین می کند و به ارزش نظم و قانون در جامعه پی می برد و مهارت هایی را که لازمه زندگی اجتماعی است می آموزد».
دامنه این نظریه پردازی ها تا آنجا گسترش می یابد که پاره ای از هنر شناسان خلق آثار هنری و ادبی را ناشی از بازی پیشرفته و خلاق ذهن انسان می دانند.
این واقعیت غیر قابل انکار است که نیاز به بازی، نیازی عمومی و جهانی است و مرزهای سن و جنس و موقعیت اجتماعی و پایگاه اقتصادی و جغرافیایی را در هم می شکند.
چنین به نظر می رسد که همه انسانها دوست دارند در کنار فعالیتهای معیشتی و موظف خود به فعالیتهایی بپردازند که ریشه در خواست ها و تمایلات آنها داشته باشد بی آن که ناگزیر باشند خود را گرفتار نتیجه به دست آمده از آن بدانند.
این بازی ها همانند قصه ها و افسانه ها، متلها و ترانه ها و آداب و رسوم و اعتقادهای رایج در میان مردم، نشانه هایی از حیات فرهنگی جامعه به شمار می آیند و گستردگی و گوناگونی آنها نشانگر ژرفا و غنای فرهنگی جوامع تلقی می شود.
در سرزمین پهناور و کهنسال ایران، با وجود تنوع در آب و هوا و گوناگونی ریشه های فرهنگی، بازی ها و سرگرمی های رایج در میان مردم نیز از تنوع و گستردگی برخوردار است.
در این میان اطلاعات موثق بدلیل عدم مدارک کتبی موجود برای قدمت این بازیها در اختیار نیست.
تنها گاهگاهی این بازیها سر از آثار ادبی و تحقیقی درآورده اند و دست کم از اشاره شاعران و نویسندگان می توان به دیرینگی پاره ای از آنها پی برد.
«یکی از این بازیها تاب بازی است که در متون ادبی به آن بادپیچ می گفته اند که به معنی گهواره و تاب است.
در گستردگی این بازی در بین اقوام مختلف ایرانی همین بس که بیش از پنجاه نام برای این بازی شناخته شده است. اصفهانیها آن را چنگولک، همدانیها لنگو، گیلانیها هلاچین و یزدیها بیز خوانده اند».
با شیوه زندگی امروز این گونه بازی ها دیگر نقشی پراهمیت در پر کردن اوقات فراغت انسانهای امروز ندارد.
امروزه تلویزیون، سینما و سایر دستگاههای صوتی و تصویری و بازیچه های پیشرفته مکانیکی و الکترونیکی اوقات فراغت را پر می کند و خلاصه اینکه در دنیای امروز «بازی در قالب ورزشها، کارهای نمایشی یا اسباب بازی وابسته به انگیزه سودآور است.
ولی همه شواهد حاکی از آن است که انسان بدون روحیه بازی شاید نمی توانست به شکل امروزی تکامل بیابد،
آن چنان که شیلر ادعا می کند ظاهراً «انسان هنگامی به راستی انسان است که به بازی می پردازد.»
و نتیجه این تلاش جمعی گردآمدن ۱۸۴۵ بازی و سرگرمی با شرح و ۶۶۱ بازی و سرگرمی بدون شرح است که بصورت الفبایی تحت نام بازی زیر نام هر استان قرار گرفت و بازی های بدون منطقه بومی نیز در آخر جایگزین گردید.
انگیزه این بانوی پر افتخار سرزمینمان حین گردآوری و تدوین راهنمای بازی های رایج در میان مردم، گذشته از حفظ و نگهداری آنها ایجاد شرایط لازم برای آزادی و رهایی و لذت بردن از بازیهای خودانگیخته و آزاد برای نسل نوپایمان می باشد.
انگیزه این بانوی پر افتخار سرزمینمان حین گردآوری و تدوین راهنمای بازی های رایج در میان مردم، گذشته از حفظ و نگهداری آنها ایجاد شرایط لازم برای آزادی و رهایی و لذت بردن از بازیهای خودانگیخته و آزاد برای نسل نوپایمان می باشد.