صبح یک روز تابستانی بود که صدای کامیون توجه من و دوستانم را بخودش جلب کرد
ما همه داخل یک انبار تقریبا تاریک کنار هم در یک قفسه بزرگ چیده شده بودیم.
با نزدیک شدن صدای پای انبار دار فهمیدم که نوبت ما هم رسیدکه از انبار به فروشگاه برویم،
قطعاً فروشگاه جایی بهتری بود با آن همه رفت وامد،چراغ های رنگی،رقص نور جلوی فروشگاه...
خلاصه ما را بار کامیون کردند و به فروشگاه بزرگی بردند،ودر آنجا کارگران فروشگاه ما را در قفسه بزرگی به ترتیب چیدند ،
هنوز از را نرسیده بودیم که خانم میانسالی وارد فروشگاه شد،
بعد از حرف زدن با مسوول فروش
،همراه هم به طرف ما امدن،
کارمند فروشگاه گفت اگر واکر چرخ دار می خواهید اینطرف هست،
با دستش به قفسه روبرو اشاره کردو آنها را نشانش داد،
خانم میانسال که زن مهربانی بود گفت«من واکر ساده می خواهم برای خواهرم».
کارمند فروشگاه من را از قفسه پایین گذاشت سپس درب جعبه را باز کرد،
ناگهان خانم میانسال باشوق گفت«همین که می خواستم »
با من به طرف صندوق رفت و پس از پرداخت پول به صندوق دار از خانمی که مسوول فروش بود تشکر و خداحافظی کرد .
به طرف درب خروجی رفت سپس من را پشت ماشین آلبالویی رنگی گذاشت وبطرف خانه براه افتاد،،،
خانم میانسال در آپارتمان را باز کردو
وارد آپارتمان شد ،خواهر خانم میانسال دستش را به دیوار گرفت و از روی مبل بلند شدوسلام کرد،
خانم میانسال با مهربانی گفت ،«بیا خواهرم این هم یک واکر سبک وبدون چرخ،که بتوانی تعادل داشته باشی »
چشمان خواهر خانم میانسال برقی زد و از خوشحالی گونه ی خواهرش را بوسید،
من خیلی خوشحال بودم که به اینجا آمدم و قرار است همیشه اینجا باشم،
خلاصه بعد از مدتی من و خواهر خانم میانسال به شهرش برگشتیم،مدتی همه جا همراهش بودم،زن مهربانی بود ،
تا اینکه یک روز گفت«به امید خدا پام خوب خوب شده ،دیگه وقتشه که توراجمع کنم بزارم داخل کمد»
اولش از حرفش ناراحت شدم اما بعد گفتم :خدا را شکر حال خواهر خانم میانسال خوب شده،
مدتی من داخل کمد بودم ،ولی صدای خواهر خانم میانسال را می شنیدم
همیشه با خودش درددل میکرد ،بیشتر اوقات تنها بود،
گاهی هم بعضی ها به دیدنش می آمدند
ولی زود میرفتند،
هفته گذشته ،پسر جوانی من را از داخل کمد بیرون اورد ،هرچه اطراف خانه را نگاه کردم خبری از خواهر خانم میانسال نبود،
من را سوار یک ماشین کردند و به بهزیستی آوردند
به نظر شما خواهر خانم میانسال کجاست.
