مفاتیح را برایش باز کردم ،تلویزیون را روشن کردم،وبا صدایی که دلداری در آن به وضوح مشخص بود گفتم «مادرمن این هم یه دوره از زندگی است،همیشه مسجد و فاطمیه می‌رفتیم ،امسال با تلویزیون دعای عرفه را گوش میکنیم
انشالا تا سال بعد واکسن میاد ،قول میدم بریم حرم امام رضا برای دعای عرفه،
سکوتش طولانی شد ،چشمانش پر از اشک ،انگار پشت پنجره فولادی توی صحن ایستاده،
دروغ چرا دل من هم پر زد،. مادرگفت. « کجا که با این کرونا زنده بمانیم،
بیا بنشین دعا الان شروع میشه کسی چه می‌دونه شاید این آخرین دعای عرفه باشه»
دستانم راباحوله خشک کردم و نشستم ،وقتی کنار مادرت می نشینی خوشبخت ترین دختر دنیایی ،حتی اگر غم عالم در دلت باشد،از دست ندهید این امکان را❤️
مادرم درست می گفت آن دعا آخرین دعای عرفه ای بود که خواند مادرم از بیماری کرونا نمرد ،مادرم از دلتنگی عزیزانش مرد.
دلتنگ همه عزیزان واشنایان شده بود.
منع سفر کردند آنان که تشخیص مصلحت ملت را می دانند»
مصلحت ما را آنهایی میدانند که حتی کرونا هم اسیر دست انهاست،فایزر میزنند و ماسک برمیدارند و حکم صادر می کنند،
امروز عرفه هست مفاتیح را آورده ام ،چادر وجانمازش راهم!
مادرم آرام بخواب ،از دلتنگی هایت باخدا حرف بزن ،اگر حرفهایت باخدا به درازا کشید مثل همیشه این دختر سر به هوا را ببخش که همراهت دوفنجان دفن نکردم.
،،،،مریم
