گاهی وقتا فقط باید زمان زود بگذره و تیک تاک ثانیهها که هی میخورن وسط مغزت و مدام کِش میان تموم شن، بشه یه سال بعد، دو سال بعد تا چهرهای که قرار بود یارِخاطر باشه و امروز فقط بارِخاطر شده تبدیل بشه به یه قاب عکسِ غبار گرفته لبِ طاقچهی ذهنت؛ بشه یه خاطرهی کمرنگ که هوای نبودنش ریه هاتو پر نکنه، غمش هی نپیچه تو دلت. باید بگذره تا دیگه راجع بهش حرف نزد، فکر نکرد، راه نرفت، حسرت نخورد، دل تنگ نشد، آتیش نگرفت، نسوخت!
.
.
خیلی باید بگذره تا آدم حالش خوب شه، رنجها ولت کنن و روحت دوباره جون بگیره، بزرگتر شه و رشد کنه و بازم کِش بیاد! اونقدر که یادت نیاد کِی و کجا اعتمادت اینطوری زخمی شد تا بتونی دوباره اعتماد کنی!
.
.
باید زمان بگذره و عمرتو بدی به سفیدی موهات و زندگی؛ دونه دونه تصوراتتو با زور ازت بگیره و واقعیتهای بیشتری رو محکم بکوبونه تو صورتت تا باورها و افکارت رو بازم به چالش بکشی و ببینی چیا تو ذهنت باید تغییر کنن؟ چیا درست بودن و چیا هنوز ناقصن؟ معنی چیا بد بودن الان خوبن؟ چیا خوب بودن الان بدن؟ کیا حضورشون جدی بود و کیا فقط شوخی کردن باهات!
.
.
باید خیلی بگذره تا بفهمی چطوری می شه روح و با این همه زخم و کبودی صیقل داد و جلا بخشید و حجم روح رو پر کرد از حس رهایی و رهایی!
.
.
باید زمان بگذره تا بفهمی چطوری روی این همه نفرت و خشمی که تو دلت ذره ذره چپوندن می شه دوباره سفرهی خوشحالی چید! چطوری می شه اجازه نداد که این همه زخم و ناامیدی تو رو ببلعه! چطوری می شه به رنج اجازه بدی که ازت عبور کنه، تموم شه و گورشو گم کنه و بره و با دهن کجی موقع رفتنش ازت یه آدم دیگه بسازه!
.
.
.
پ.ن:
فکرشم نمیکردی اینجوری شروع بشه، نه؟
من حتی فکرشو نمیکردم شروع بشه، اما شد. کنار بیا. آروم باش. چشماتو ببند. بذار زمان بگذره و یادت بره چه فکرایی میکردی. چیه؟! بذار زمان بگذره جملهی ترسناکیه! نه؟
.
#ماریوجوآنی
