اصلا می دونی چیه ؟
هر وقت اومدم ادبی بنویسم و حسش نبود خراب شد
برعکس ادبی نوشتن معمولا حس خودمونی حرف زدن همیشه هست
البته اگر حرفی باشه
که هست
که حرف من برای «او» از وقتی شناختمش یا حداقل فکر کردم شناختمش همیشه بوده و هست
مخصوصا توی این دوری
خب بیا خیال کنیم که قرارهه بخونه
«او»ی من برات می نویسم که بخونی
قرار بود زیاد صمیمی نشیم و من هم فکر می کنم چیزهایی که لازم بود رو نیم ساعت پیش بهت گفتم اما ...
این نوشتن رو صرفا سلامی از باب احترام بدون که نوشتن تا بخونی و بدونی که در یادم هستی
:)
ممنون که در افکارم هستی ?